LEZERSMAIL: Dierenambulance laat het afweten

Tweet

Mail

Print

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

ik doe de keuken deur open en het beestje schiet luid mauwend en kopjes gevend de warme keuken in. We hebben een hond en ik geef het een paar frolicjes en een schoteltje melk. Het diertje is brood mager en uitgehongerd. Het is buiten -8OC en je zet zoiets niet in de vrieskou. Dus een mandje gemaakt met een kussen er in en haar onderdak gegeven in onze garage waar nog een kattenluik in de deur zit. Bij de buren kattenbrokjes geleend en erop toegezien dat ze met kleine beetjes tegelijk at en niet te veel in een keer.

We belden het nieuwe nummer van de overheid, 144, speciaal voor verwaarloosde dieren en kregen nul op het rekest, voor katten werd niets gedaan (waarom dan foto's van zielenpieten op hun reclame spots).

De dieren ambulance dan: "Nee we kunnen ze niet kwijt, het asiel Amersfoort is gesloten wegens verbouwing en we kunnen zo'n beestje moeilijk in onze bus houden, belt u maar met de dierenbescherming NR 030 2468866".

Tweemaal het nummer gedraaid, helemaal uit laten bellen, er werd niet opgenomen. Opnieuw op maandag 6 februari. Weer geen gehoor.

Het poesje is lief en aanhankelijk en eet goed, maar heeft duidelijk een ongeluk gehad. Naast de gehavende staart is ook het bekken scheef. Gelukkig is het nog jong en heeft het veel levenspower. We bellen onze dierenarts. Ik doe het verhaal aan de assistente die verontwaardig reageert "de dierenambulance is verplicht om zo'n dier op te halen." Ze zal met de dierenarts overleggen en later in de middag terug bellen. Tien over half vijf toch maar weer even bellen want ik hoorde niets. Ik kreeg de dierenarts zelf aan de lijn, hem weer het hele verhaal verteld en gezegd best bereid te zijn even voor het beestje te zorgen en zelfs in beperkte mate wat kosten te maken( wormenkuurtje, vlooienbandje, wat medicijntjes). Hij bood daarop aan 10% korting op een consult van €34 te geven. Toch maar een afspraak gemaakt voor de volgende dag.

Dinsdag 7 februari. Om half elf ligt het poesje op de behandeltafel en laat zich lief en rustig onderzoeken. Het gerafelde staartje bleek zwaar ontstoken en moest geamputeerd worden. Verder had ze een flink abces in de hals en nog een ontsteking aan een ander wondje. De dierenarts opperde dat het asiel in Soest waarschijnlijk wel zou opnemen, waarop wij zeiden dit te prefereren omdat wij vijf jaar geleden besloten hadden geen kat meer te nemen omdat wij dicht bij een drukke verkeersweg wonen waar regelmatig katten verongelukken. We hebben het poesje daar achtergelaten. In de middag worden we terug gebeld: Het staartje is geamputeerd, het abces schoongemaakt en inderdaad was het bekken gebroken, maar dat zou goed komen met rust en pijnstillers en antibiotica en, o ja, Soest kon het niet onderbrengen. We moeten maar verder voor het diertje zorgen en als het na 14 dagen wat op krachten is gekomen kan het misschien naar De Vallei in Woudenberg.

We hebben het diertje opgehaald bij de dierenarts en de rekening van € 282,50 betaald, en zijn doorgereden naar de dierenwinkel voor een mandje, kattenbak met zakjes en grit voor € 38,75, totaal € 321,25 (kattenbrokjes, kittymel en gistsnoepjes nog niet meegerekend) te betalen omdat alle voor opvang van gevonden, zieke en verwaarloosde dieren het laten afweten en je zelf dat beestje niet kunt laten creperen.

Wij doneren diverse natuur- en dierenorganisaties zoals Stichting Dierenlot die pretenderen nieuwe dierenambulances te kopen, maar wat heb je daaraan als men het vervolgens laat afweten. Ik hou er acuut mee op. De dierenarts had de dieren bescherming gebeld en daar werd gezegd dat we het dier maar hadden moeten laten lopen. De dierenbescherming, dierenambulances, dierenasiels, dierenartsen, mensen die zeggen voor de dieren te zijn, ik geloof er niets van of er hangt een prijskaartje aan. Rob Hoogland heeft ook hart voor dieren en was gelukkiger met zijn regionale dierenambulance dan wij.

Elise Boerwinkel