Blikstaartje

Tweet

Mail

Print

Foto: TLG

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

’Waarom moeten die onmogelijke Fransen in vredesnaam vogeltjes eten? Waarom niet gewoon kip?’ vraagt een verontwaardigde lezeres zich af.

Zoals G. Wijnands spreken velen er schande van dat Fransen en Italianen, maar ook andere mediterrane keukens, onze mooie zangvogels als gratis gerecht zien. In zuidelijke landen wordt meteen naar het geweer gegrepen zodra onze gevederde vrienden door de kou gedwongen over de grens op zoek gaan naar eten. Dan wórden zij gegeten!

Fransen schieten op alles wat door het zwerk suist, zonder aanzien des vogels. Bovendien heeft zo zoetjes?aan elke Fransman een geweer en uiteraard niks anders te doen. Komt bij dat Fransen alles wat gedood kan worden wel een keer willen proeven, dat is nou weer hún traditie.

Nederland is zo ongeveer het enige land in Europa met een anti-jachtcultuur. Jagers wijzen mij er op dat dit alles te maken heeft met overbevolking: wij moeten héél zuinig zijn op wat nog net niet is geasfalteerd.

Frankrijk is vijftien keer zo groot als Nederland en er wonen nog niet vijf keer zoveel mensen, van wie velen midden in de natuur. Men is er dol op de jacht en waardeert vooral de oogst. Heel Frankrijk jaagt. Is het niet op vogels of op wilde zwijnen, dan wel op wilde asperges of op paddenstoelen, wat in Nederland evenmin mag.

Plakstokken

Wij schieten op ganzen uit Siberië, die hun overwintering hier vaak abrupt eindigen in vliegtuigmotoren. Kostbare reparaties, vandaar. Gefileerd gaan ze naar de Voedselbank, hoorde ik.

Jagen met vogelnetten of plakstokken, stieren- of hanengevechten, ganstrekken, kievitseieren rapen, er zijn heel wat dierfatale tradities in Europa. Maar kom niet aan onze zangvogeltjes! De emoties over onze gebraden of anderszins bereide fauna koken al snel over. ’Achterlijk en verwerpelijk’ noemt Susan Husselman het neerschieten en oppeuzelen van onze laatste weidevogels.

Uit Friesland kreeg ik bericht dat het daar traditionele rapen van kievitseieren (in de rest van de EU streng verboden) juist een positieve invloed heeft op de kievitenstand. Door het wegnemen van enkele eitjes uit zo’n nest motiveren wij de bedreigde kievit tot een tweede leg, zo heet het.

Kennen wij onze vogels nu zo goed?

Niet één lezer is het opgevallen dat het bedreigde blikstaartje, dat ik in mijn opsomming van eetbare vogeltjes noemde, nooit op een Frans bord zal eindigen, om de eenvoudige reden dat ik dit onverteerbare vogeltje zelf heb uitgevonden.