Voedsel volledig verziekt

Mail

Print

Reageer

Foto: Telegraaf

Foto: Telegraaf

Sportabonnement,
10 weken € 30,-!

Het wantrouwen van de informatie op voedingswaren is schrikbarend groot. „Er wordt op de etiketten gezet wat de fabrikant denkt dat de consument wil lezen”, schrijft een deelnemer aan de Stelling van de Dag. De beloften, aanbevelingen en slogans die de voedingsmiddelenindustrie op verpakkingen afdrukt, beschouwt u vrijwel unaniem als flauwekul, geklets en oplichterij.

Maar ook allerlei keurmerken, de ingrediënten en de herkomst neemt 78% met een flinke korrel zout. „Plak het etiket ’biologisch’ erop en je kunt de prijs met de helft verhogen. Dat is waar alles hier om draait... Geld!” Maar liefst 81% geeft aan steeds minder goed te weten wat ze precies eten. „Je weet het toch gewoon niet meer? Wie kan begrijpen wat al die E-nummers en andere chemische troep betekenen? En dan blijkt er ook nog staalhard gelogen te worden op die etiketten!”

Goedkoopste

Overigens zijn er ook stellingdeelnemers die zich niet al te druk maken over de ingrediënten van hun eten. Zolang het gezond en lekker is, zal het me worst zijn wat erin zit, stelt 39%. „Het kan mij niet zo veel schelen zolang het maar lekker is. Prijs maakt het verschil: ik kies het goedkoopste”, merkt iemand op. En: „Zwendel is niet uit te sluiten. Zolang het maar niet gevaarlijk is, kan ik daarmee leven.”

Een meerderheid (59%) kan zich daar echter helemaal niet in vinden. „Misleidende etiketten zijn altijd gevaarlijk. Denk aan mensen met een allergie. Ook betaal je voor een kwaliteit die je niet krijgt.” Bovendien wil 63% gewoon precies weten wat er in zijn eten zit en waar het vandaan komt. „Al was het maar om geen producten uit het buitenland te kopen die wij hier zelf telen, zoals sperziebonen uit Marokko en tomaten uit Spanje. Hopelijk wordt over de herkomst niet gelogen...”

Dát u zo wantrouwend geworden bent over de voedselindustrie, mag geen verbazing wekken. Paardenvlees dat verkocht wordt als rundvlees, biologische eieren die gewone legbatterij-eieren blijken te zijn, goedkope kweekvis die als dure tong wordt verkocht, kostbare olijfolie waar geen olijf aan te pas gekomen is; de schandalen rijzen de pan uit. „Het gevoel door de hele industrie voorgelogen te worden steekt. Je krijgt niet waar je voor betaalt”, merken dan ook veel stellingstemmers op.

Maffiapraktijken

Meer dan acht op de tien stemmers storen zich er enorm aan, dat de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit te weinig capaciteit heeft om alle misstanden te kunnen controleren. „De voedingsindustrie hanteert maffiapraktijken. Ze deinzen nergens voor terug. Er is veel meer controle nodig”, schrijft een stemmer verontwaardigd.

Overigens maken velen van u zich zorgen over de schaamteloze fraude in de voedselindustrie, omdat u het veelzeggend vindt voor de huidige tijd. „Het weerspiegelt de maatschappij: zakken vullen, belazeren, frauderen: het is aan de orde van de dag en schandalig”, schrijft iemand. Een ander: „Fraude in de voedselindustrie, fraude in de zorg, fraude bij de banken. Het is overal een corrupte bende.”

Anderen leggen ook schuld bij de consument: „In Nederland moet alles goedkoop. Men heeft geen eetcultuur. Maagvulling is het enige waar men aan denkt, de kwaliteit interesseert de meesten niets.” Een andere deelnemer schrijft: „Moderne mensen weten weinig van eten en zijn niet bereid er tijd of moeite in te steken. Daardoor maken we onszelf wel erg makkelijke slachtoffers van de misdadige voedselindustrie.”