Foto: Matty van Wijnbergen

In Beatrix herkennen wij ons als Nederlanders

Wat U Raakt: Ontroering

AMSTERDAM - 

Wim Kok was ontroerd, Mart Smeets ook, Ivo Opstelten hield het maar met moeite droog, zelfs verklaard republikein Job Cohen liet de aankondiging van haar aftreden niet onberoerd. Zelfs mensen van formaat hebben het er moeilijk mee. Waarom raakt het ons zo?

Mail

Print

Sportabonnement,
10 weken € 30,-!

Omdat Beatrix onze identiteit als Nederlanders wist te waarborgen. Zij is Nederland ten voeten uit. Zij wist ons bij elkaar te houden en voorkwam dat Nederland als natie verkommerde tot een verzameling kibbelende verdelers van de ongekende welvaart die in het land alom voorhanden is.

Wij zijn ontroerd, omdat wij ons opeens weer even als Nederlanders herkennen! Een dergelijke saamhorigheid kan een president nooit brengen.

Als voormalig correspondent in het Midden-Oosten herinner ik mij het staatsbezoek van Beatrix aan Egypte. Daar vond ondertussen ook een verandering van staatshoofd plaats, onze afgedankte staatsvriend Mubarak verhuisde op z’n oude dag vanuit zijn paleis naar een lugubere gevangenis, zijn volk is volledig de weg kwijt en het is in dat gistende Nijldal nu één grote chaos. Fijn hoor, zo’n president. Dan doet de familie Van Oranje het al eeuwenlang zichtbaar beter!

Ingeburgerd

Beatrix is de meest ingeburgerde Nederlander. Nederlandser dan Beatrix bestaat niet. Terughoudend maar volhardend, tikkeltje stijfjes op gevaar af voor nietszeggend te worden versleten, maar als puntje bij paaltje komt doet zij haar invloed voelbaar gelden.

Onze aankomende Koningin mag dan beweren dat dé Nederlander niet bestaat, maar dan ziet zij haar eigen schoonmoeder over het hoofd. Toch geeft juist Máxima het koningshuis nieuw elan, zoals alleen de nieuwe generatie dat kan.

Met Beatrix verlaat straks ook ’reserve-koningin’ Margriet het oranje-podium. Per definitie in de schaduw van de monarchie gaf zij, in haar langdurige positie bij het Rode Kruis, Nederland jarenlang ook internationaal een humaan gezicht en leerde zij ons dat bij oorlogen, conflicten en rampen de menselijkheid steeds overeind moet blijven en dat wereldburgers de plicht hebben voor elkaar te zorgen.

’Als wij er in Nederland al moe van worden, dan kun je wel nagaan hoe de mensen zich daar voelen!’ zei prinses Margriet mij ooit bij de zoveelste hongerramp in Afrika.

Beatrix ontroert ons doordat haar vertrek ook het einde betekent van een tijdperk, waarin geluk nog net gewoon was. Met weemoed kijken we even om naar 33 jaar Beatrix en het onmiskenbare stempel van voorname eendracht dat zij op het land gedrukt heeft. En dat raakt ons.

Mail uw reacties naar waturaakt@telegraaf.nl

SITEMAP

• Nieuws:
• Binnenland
• Buitenland
• Sport
• Showbizz
• Snelnieuws
• Telegraaf TV
• Digitaal
• Tips voor de redactie
• Reizen
• Uitgaan
• Auto
• Varen

• Lifestyle:
• Vrouw
• Horoscoop
• Goede gewoonten
• Gratis spelletjes
• Puzzel
• Financieel:
• DFT
• OverGeld
• MijnBedrijf
• WUZ:
• Wat U Zegt

• Vraag en aanbod:
• Auto
• Speurders
• Boten
• Campers en caravans
• Werk
• Speurders in de krant
• Huizen
• Groupdeal
• Speurders aanbiedingen

• Service:
• Abonnementen
• Adverteren
• Bezorging
• Webshop
• Contact
• Bezorger worden
• Werken bij
• Nederlandse producten
• Korting