Nerveus

Jan-Kees Emmer

AMSTERDAM - Nadine Gembhard is op van de zenuwen. De hulp in de huishouding uit de Bronx weet dat haar land voor een historische keuze staat. Vandaag wordt bepaald of voor het eerst in de geschiedenis van de Verenigde Staten een zwarte man tot president wordt gekozen. "En dat geeft me vlinders in mijn buik. Ik kan bijna niet eten", zegt de diepgelovige Nadine. "Ik bid de hele dag om er voor te zorgen dat Obama gaat winnen."

Een jaar geleden keek ze nog heel anders naar de kandidatuur van Barack Obama. Als inwoonster van de staat New York was Hillary Clinton haar favoriet. De gedachte dat Obama een kans zou maken, kwam niet bij haar op. "Hij is er nog niet aan toe", sprak ze toen.

De miljoenen zwarte kiezers in de Verenigde Staten zijn nerveus. Zij zien wel dat ze aan het begin staan van een historisch tijdperk. Mocht Barack Obama worden gekozen, dan zal de wereld er voortaan anders uitzien. Het is de vervulling van een van de dromen van Martin Luther King. Met een keuze voor Obama zal er opnieuw een plafond worden verbrijzeld en is het bewijs geleverd dat ook zwarten een kans hebben op het hoogste ambt in deze nog met racisme doorspekte samenleving.

Het ongeloof dat Obama het zou kunnen redden, werkte begin dit jaar nog tegen hem. Pas toen hij de voorverkiezingen in de overwegend witte staat Iowa won, begonnen zwarte kiezers op te schuiven. Inmiddels is het zo dat meer dan negentig procent van het zwarte electoraat Obama steunt. Opvallend, want de kandidaat zelf heeft juist geprobeerd zo min mogelijk aandacht op zijn huidskleur te vestigen.

Ondertussen proberen diverse zwarte denkers de verwachtingen van de achterban te temperen. Zo waarschuwt professor Toni-Michelle Travis, politicologe aan de Mason George Universiteit in Virginia, dat president Obama geen gelegenheid zal hebben zich speciaal op zwarte Amerikanen te richten tijdens zijn eerste jaren. "De enige hoop is dat door zijn presidentschap discriminatie snel tot het verleden zal behoren."

Emeritus hoogleraar Timuel Black uit Chicago ziet toch een zonnige kant. "Voor je een goede president kan zijn, moet je eerst president worden." En dat is waar het voor Nadine Gembhard ook om draait. Eerst maar een zwarte president, dan komen de verbeteringen vanzelf. Als vroom christen drinkt ze niet, maar voor vanavond heeft ze een fles champagne koud staan. "Alleen maar om de kurk te horen knallen. En daarna ga ik dansen op straat. Stel je toch eens voor..."

buitenland@telegraaf.nl