Nieuws/Entertainment
1025389
Entertainment

’We zwoeren elkaar trouw’

Geraldine Kemper en Anna Alicia sloten geheim pact

Een belangrijk gesprek buiten het zicht van de camera’s van Expeditie Robinson ligt ten grondslag aan de diepe vriendschap tussen deelneemsters Geraldine Kemper en Anna Alicia.

"Niemand was erbij”, vertelt Geraldine. : Maar dát was het moment dat ik wist: jij bent er áltijd voor mij.”

Bijna had BNN-presentatrice Geraldine, die de eerste finalist van het survivalprogramma is, er al aan het begin van de expeditie uit gelegen. Het pact dat ze met Anna had gesloten – namelijk die van onvoorwaardelijke steun – werd door andere deelnemers als rapper Sef en acteur Geza Weisz als een bedreiging gezien. „Dat ze probeerden om mij eruit te krijgen, voelde als een messteek. Gelukkig mislukte het plan en mocht ik blijven. Ik zie dat nog altijd als een triomf.”

„Er was niemand bij toen we elkaar aankeken, recht in de ogen”, herinnert de 23-jarige Geraldine zich van het moment dat danseres Anna een échte vriendin werd. „Ik vroeg Anna: ’Kunnen wij elkaar vertrouwen?’ Ze hoefde niet te antwoorden. Het was alsof we in elkaars ziel keken. Ik las in haar ogen dat ze er altijd voor me zou zijn. En dat heeft ze bewezen.”

„Dat ik bijna het veld moest ruimen, was voor mij het moment waarop ik écht werd wakker geschud”, gaat Geraldine verder. „Pas toen zag ik dat ik veel te naïef was in het spel. De mannen gedroegen zich als haantjes, maar daar heb ik gelukkig mijn handen vanaf getrokken. Al kostte het mij wel bijna de kop.”

Haar vriendschap met Anna verstevigde juist door de poging van Geza, Sef en anderen om Geraldine weg te krijgen. „Ik zou niet weten of ik het zonder Anna zover had geschopt. Want zonder maatje ben je daar écht heel erg alleen. Je hebt gewoon iemand nodig op wie je kunt steunen.”

De twee expeditievriendinnen moesten ook tegen elkaar strijden. Met Kees Boot en Zimra Geurts moesten zij ervoor zorgen dat ze zo lang mogelijk op een balkje boven het water bleven staan terwijl ze het uiteinde van een touw vasthielden. Steeds werd de lijn door presentator Dennis Weening een stukje langer gemaakt waarmee de zwaarte toenam. Uiteindelijk bleven Geraldine en Anna over. „Het was loodzwaar, de kramp in mijn handen was verschrikkelijk”, vertelt Geraldine. „Tot mijn grote verbazing liet Anna los. Ik won! Iets wat ik nooit had gedacht. Want Anna is door haar carrière als professioneel danseres zó krachtig.”

„De verklaring van mijn winst zou moeten zijn dat ik het echt op mentale kracht heb gewonnen”, vermoedt Geraldine. „Bewust verplaatste ik mijn gedachten naar het huisje dat ik kort voordat ik de expeditie in ging, kocht. Dat huis heb ik in gedachten keer op keer ingericht. Terwijl mijn spieren verschrikkelijk verzuurden, dacht ik aan mijn woning. Totdat ik Anna in het water zag vallen.”

Moederskindje

Tijdens de expeditie heeft Geraldine, die vrijgezel is, haar moeder ontzettend gemist. „Ik ben geen moederskindje, maar als ik druk ben met mijn werk en daarvoor veel reis, laat ik haar toch wel weten waar ik uithang of wat ik heb gedaan”, vertelt Geraldine. „Toen we bijvoorbeeld zoiets primairs hadden gedaan als het vangen van vissen voor het eten, was ik zo ongelofelijk opgetogen. Ik merkte dat ik het miste om haar dat niet te kunnen vertellen. Gelukkig had ik Anna om op terug te vallen.”

Terugkomen van de expeditie was pittig, vertelt de geboren Amsterdamse. „Het is vreemd te merken dat de wereld door is blijven draaien terwijl ik er niet was. En ik moet weer wennen aan de snelheid, de structuur en aan het eten.” Van één gewas heeft Geraldine sinds haar reis een regelrechte afkeer gekregen: „Kokosnoten! Die heb ik zo ontzettend veel gegeten. Ik kan die dingen niet meer zien! Laatst had ik een gerecht met kokosolie erin. Dat was echt een directe associatie met het eenzijdige eten op het eiland. Verschrikkelijk, die lucht!”

Na haar overlevingsuitdaging is Ger, zoals ze door intimi wordt genoemd, toch wat anders in het leven gaan staan. „Een vriend van mij zei dat ik op een of andere manier toch rustiger ben dan daarvoor. En dat wil wat zeggen voor een type als ik, want ik ben vrij druk. Maar verder moet ik bekennen dat je vlak na je terugkomst van alles van plan bent: gezonder leven, meer rust nemen… Maar al gauw merkte ik dat ik weer in mijn oude gewoonten verviel. Wel is mijn vriendschap met Anna gebleven. Misschien wel het mooiste ’restant’ van mijn expeditie.”