Entertainment/Film
1212986389
Film

Recensie: ’The Irishman’

Maffialeven zonder glans

— Wat: misdaad, drama, biografie

— Regie: Martin Scorsese

— Met: Robert De Niro, Al Pacino, Joe Pesci

Robert De Niro (r.) en Joe Pesci in een onderonsje tussen maffiabaas en hitman.

Robert De Niro (r.) en Joe Pesci in een onderonsje tussen maffiabaas en hitman.

Wie huizen schildert voor de maffia, decoreert de muren waarschijnlijk uitsluitend met bloedrode spetters. Gebaseerd op het non-fictie boek I heard you paint houses (2005) regisseerde Oscarwinnaar Martin Scorsese de misdaadkroniek The Irishman, vanaf vandaag te zien in de bioscoop en vanaf 27 november te streamen via Netflix.

Robert De Niro (r.) en Joe Pesci in een onderonsje tussen maffiabaas en hitman.

Robert De Niro (r.) en Joe Pesci in een onderonsje tussen maffiabaas en hitman.

Robert De Niro speelt de titelrol en blikt als Frank Sheeran vanuit een verzorgingstehuis terug op zijn bloederige carrière als huurmoordenaar.

The Irishman vormt ook een prettig weerzien met acteur Joe Pesci. Het opgewonden standje van weleer toont zich hier als maffiakopstuk Russell Bufalino veel ingetogener. Ook verbinden zijn aanwezigheid én die van De Niro, de film met twee eerdere maffiafilms van Scorseses hand: Goodfellas (1990) en Casino (1995). De Niro acteert hier ouderwets goed als de oorlogsveteraan Sheeran, die door Bufalino onder zijn hoede wordt genomen.

Maffiabaas Bufalino beveelt Frank vanwege zijn spijkerharde kwaliteiten en zijn betrouwbaarheid aan bij de razend populaire vakbondsvoorman Jimmy Hoffa (een uiterst charismatische Al Pacino). Door de jaren heen worden de twee goede vrienden. Tot de vakbondsleider, mede door zijn grote ego, op ramkoers komt te liggen met zijn voormalige zakenpartners van de maffia. Dan kan zelfs zijn vriendschap met Frank hem niet meer redden.

Scorsese laat in zijn sfeervolle gangsterfilm door de ogen van Sheeran zien hoe sterk de Amerikaanse boven- en de onderwereld met elkaar verweven zijn. Zo belicht hij de rol van de maffia bij de mislukte politieke invasie van Cuba in 1961 (bekend geworden als het Varkensbaai-incident) en bij de moord of John F. Kennedy. Bij zijn heen en weer springen door de tijd wordt de regisseur geholpen door software die zijn acteurs naar believen decennia ouder of jonger maakt. Perfect is die techniek nog niet, maar afleiden van het verhaal doet het evenmin.

Over de historische accuratesse van Frank Sheerans beweringen, die door zijn advocaat werden opgetekend, bestaat nogal wat discussie. In elk geval wist Martin Scorsese er een intrigerende en soms ook komische gangsterkroniek uit te destilleren, waarin hij het maffialeven niettemin van elke glans ontdoet en waarin de melancholie overheerst. Omdat de Ier uit de filmtitel met elke gepleegde moord iets van zijn menselijkheid verliest. En daarmee ook het respect van hen die hem het meest lief zijn.

✭✭✭✭