Entertainment/Cultuur
1303396998
Cultuur

Boekrecensie ’Aurora schrijft’ ✭✭✭✭

Herinneringen aan een mysterieuze liefde

— Wat: roman

— Wie: Hans Maarten van de Brink

In zijn nieuwste boek, ’Aurora schrijft’, baseert Hans Maarten van den Brink zich op de figuur van Josep Pla (1897-1981), een beroemde Catalaanse auteur van dagboeken, reisreportages, essays en journalistieke verhalen.

Deze connaisseur van het boerenleven voelde zich het meest thuis in de streek waar hij vandaan kwam. Literaire pretenties waren hem vreemd. Het is algemeen bekend dat hij zijn biografische notities graag achteraf bewerkte.

In ‘Aurora schrijft’, nadrukkelijk geen biografie, maar fictie, doet Van den Brink iets soortgelijks. Hij hertelt, op zijn manier, de liefdesgeschiedenis van Josep Pla en de mysterieuze Aurora Perea Mené, in Pla’s eigen dagboeknotities met ‘A.’ aangeduid.

Buenos Aires

De affaire speelt zich af in het huis van de schrijver op het platteland in de jaren veertig en krijgt een vervolg in een voorstad van Buenos Aires. Het is dan twintig jaar later.

De Catalaanse schrijver valt voor de schaamteloze zinnelijkheid van de dertien jaar jongere Aurora die na een passievolle nacht in een hotel met hem mee naar huis gaat en daar blijft. De autonomie die ze uitstraalt, de kalme vanzelfsprekendheid waarmee ze hem bemint, hem voedt en zijn grillen accepteert, fascineert hem. Dat zij zijn bezit niet is, dat ze leidend en superieur is in het liefdesspel, maakt dat hij haar niet los kan laten.

Maar zij verlaat hém, en in de herfst van zijn leven besluit Pla haar nog eenmaal op te zoeken. Aurora woont inmiddels in Buenos Aires en Van den Brink beschrijft hoe de nu bijna zeventigjarige per boot naar haar vertrekt. Deinend op de golven herbeleeft hij hun vroeger samenzijn en herleest hij de erotische brieven die Aurora hem tegen betaling schreef.

Verleidingstactieken

Opnieuw is hij weerloos voor de verleidingstactieken van de vrouw die nu een oud meisje is, die is uitgedijd en aan wie, zichtbaar, armoe kleeft. Ze zien elkaars aftakeling, maar vinden troost in het besef dat tijdens hun momenten van intiem samenzijn de tijd lijkt stil te staan.

In superieur proza schrijft H.M. van den Brink over fysiek verlangen, de betekenis van het herinneren, en het verglijden van de tijd. Ingenieus verweeft hij waarheid met fictie, verbindt hij zijn eigen herinneringen aan de Catalaanse regio met die van zijn hoofdpersoon en doet hij wat elke schrijver wil: een mooi verhaal vertellen. En dat is hem meer dan goed gelukt. Aurora schrijft is Van den Brink op zijn best.

✭✭✭✭