Nieuws/Entertainment

Peter Andre: angststoornis komt voort uit mijn jeugd

Hollandse Hoogte

Peter Andre (44) heeft een boekje opengedaan over hoe zijn jeugd in Australië ertoe heeft geleid dat de zanger jarenlang te kampen heeft gehad met een sociale angststoornis.

Hollandse Hoogte

Dat vertelt Andre in het Britse tv-programma This Morning. “Ik dacht dat ik mijn aandoening niet zou kunnen overwinnen en dat het alleen maar erger zou worden. Maar toen ik op een dag naar het televisieshow Loose Women keek, kreeg ik een beter beeld van wat ik precies had.”

De zanger – die in de jaren negentig een dikke hit scoorde met het nummer Mysterious Girl – zegt dat hij Ayda Field, de vrouw van Robbie Williams, over de sociale angststoornis van haar man hoorde praten. Hierdoor begreep Andre eindelijk  wat hij precies onder de leden had. “Ik dacht meteen: dát is wat ik al jaren heb! Net als Robbie probeerde ik er destijds alles aan te doen om onder sociale verplichtingen uit te komen.”

Bedreigd met een mes

Andre legt uit dat de oorzaak van zijn sociale angststoornis ligt in zijn jeugd en bestempelt zichzelf als "buitenbeetje". “Ik had het als Grieks jongetje met een Londens accent ontzettend zwaar in Australië”, zegt de zanger. “Ik werd gepest en kreeg zelfs een mes op mijn keel. Hierdoor ontstond de angst om nachtclubs te bezoeken of om überhaupt op plekken te komen die voor mij niet als vertrouwd voelden.”

In het interview komt naar boven dat Andre dagelijks zo'n twintig paniekaanvallen had en zelfs zelfmoord overwoog. Ook bracht de zanger bijna drie weken door in een psychiatrisch ziekenhuis in New York. “Het was verschrikkelijk”, legt de ex van model Katie Price uit. “Op een gegeven moment zit je zó diep in de put, dat je denkt: ik moet het maar accepteren. Maar dat is niet waar.”

Medicijnen

Uiteindelijk is de zanger jaren in therapie gegaan, waarin hij leerde om terug te gaan naar de kern van zijn problemen. “Je moet er vooral over leren te praten.” Hoewel Andre inmiddels geen medicijnen meer gebruikt, was dat een aantal jaren geleden wel anders. “Ik had het vooral nodig, zodat ik op een level kon komen waarop ik over mijn problemen kon praten. Kennis is het sleutelwoord. Uiteindelijk verdwijnen de vervelende emoties en na een tijdje denk je: niets kan mij nog pijn doen.”