Entertainment/Film
1326889808
Film

Knutselknuffel met identiteitscrisis

Recensie ’Toy story 4’ ✭✭✭✭

— Wat: film, animatie

— Regie: Josh Cooley

Pixar trakteerde de wereld 24 jaar geleden op de allereerste, volledig digitaal geanimeerde speelfilm met Toy story. Daarin maakten we kennis met cowboy Woody, ruimtesoldaat Buzz Lightyear en al het andere speelgoed van de kleine Andy. Hun geestesvader John Lasseter heeft de studio inmiddels verlaten na #MeToo-beschuldingen. Gelukkig hebben de achterblijvers - onder wie regisseur Josh Cooley - zich voor Toy story 4 liefdevol over hen ontfermd.

Kleine jongetjes worden groot. Daarom zijn de Toy story-helden in dit vierde deel inmiddels de speelkameraadjes van kleuter Bonnie. Tijdens haar eerste wendag op school knutselt zij uit afval zelf ook een nieuw vriendje in elkaar, dat prompt tot leven komt. Alleen wíl deze Forky - een kruising tussen een lepel en een vork - helemaal geen speelgoed zijn.

Terwijl Woody het plastic geval ervan probeert te doordringen dat-ie voor ’zijn’ kind onmisbaar gezelschap is, werpt Forky zich steeds opnieuw in de vuilnisbak. Of zelfs uit het raam van de camper waarmee de familie op vakantie gaat. Wat leidt tot een gevaarlijke reddingsmissie, waarbij Woody onder meer oude vlam Bo Peep ontmoet, een porseleinen herderin die zich tot een heuse actieheldin heeft ontpopt. Ook maakt hij nieuwe vrienden. Onder wie Duke Caboom: een stuntman met de stem van Keanu Reeves.

De digitale animatie van Pixar staat nog altijd op eenzame hoogte en is naast technisch knap vooral creatief en humoristisch tot in de details. En deze keer zelfs een beetje eng, met antieke buiksprekerspoppen die naar het horrorgenre knipogen. Toy story 4 ontkomt ditmaal niet geheel aan een herhaling van zetten, maar toch weet deze studio zich weer te onderscheiden met een gevoelig verhaal dat ertoe doet. In dit geval over het zoeken naar je plaats in de wereld. En over het loslaten van dat wat je niet meer kunt vasthouden.