Entertainment/Film
1424306524
Film

Superheld met wraak als missie

‘Bloodshot’: Menselijke moordmachine

— Wat: stripverfilming, actie, sciencefiction

— Regie: Dave Wilson

— Met: Vin Diesel, Eiza

— González, Guy Pearce

Een scheutje Robocop, een snufje Punisher, een mespuntje Wolverine. Met dat recept creëerde de Amerikaanse stripuitgever Valiant Comics in 1992 een nieuwe superheld: Bloodshot. Een elite-soldaat die dankzij nano-robots in zijn bloedbaan vrijwel onoverwinnelijk is geworden. Vin Diesel speelt hem nu. Bloedserieus.

Als Ray Garrison (Diesel) na een gevaarlijke missie in Mogadishu met zijn geliefde van een vakantie geniet aan de Italiaanse kust, ziet hij hoe zij voor z’n ogen wordt vermoord, waarna ook hijzelf wordt gedood. Toch wordt hij ook weer wakker: in het laboratorium van Emil Harting (prima rol van Guy Pearce), die hem met behulp van grensverleggende technologieën heeft veranderd in een superwapen.

Het verleden telt niet meer, krijgt Bloodshot te horen, daarom is zijn geheugen gewist. Tot zich onwillekeurig toch het beeld opdringt van de man die zijn vrouw vermoordde en wraak zijn enige missie wordt. De als speelfilmregisseur debuterende Dave Wilson verloochent daarbij zijn eigen achtergrond niet. Hij deed ervaring op bij de Blur Studios van Tim Miller (Deadpool), gespecialiseerd in animatie, games en visuele effecten.

De nadruk bij Wilsons aanpak ligt ook nu duidelijk op vorm en stijl. Zo vindt een van de eerste knokscènes in Bloodshot plaats in een tunnel waar net een vrachtwagen met meel is gecrasht. Want dat stuift zo lekker, zeker in slow motion. Trouw aan het oorspronkelijke verhaal, blijkt de titelheld intussen op een grandioze manier gemanipuleerd te worden. Want hoe echt zijn die herinneringen van hem eigenlijk? Collega KT (Eiza González) schiet hem te hulp om dat helder te krijgen.

Bloodshot kijkt best lekker weg, maar voelt in veel opzichten inwisselbaar. Door bekende verhaalelementen, door een overmaat aan computereffecten in de finale én doordat Vin Diesel hier weinig anders laat zien dan we van hem gewend zijn. Echt verkeerd is dat niet, al voelt het toch ook als een gemiste kans.

✭✭✭