Entertainment/Cultuur
1576483947
Cultuur

’Opgewekt naar de eindstreep’

Ook Hendrik Groen vindt dat dor hout moet worden gesnoeid

— Wat: roman

— Wie: Hendrik Groen

Het kon ook niet eeuwig doorgaan. Het fictieve dagboek van Hendrik Groen is voorgoed gesloten. Zijn geestelijk vader Peter de Smet, die onder dat pseudoniem schrijft, windt er geen doekjes om: de inmiddels 90-jarige mijnheer Groen krijgt te kampen met geheugenverlies en schrijft zijn laatste dagboek voornamelijk om terug te kunnen lezen wat hij anders vergeet.

Alsof dat allemaal niet lastig genoeg is – Groen probeert de moed erin te houden, maar barst soms toch even in huilen uit – duikt op zeker moment ook nog corona op in het verpleeghuis in Bergen aan Zee, waar hij tegenwoordig woont.

Maar toch, de titel zegt het al, probeert hij opgewekt te blijven. Dat lukt mede dankzij zijn hond Juffrouw Jansen, die hij als afscheidscadeau kreeg van vriend Evert, zijn adoptie-kleindochter Frida en vriendin Leonie, die eveneens in het tehuis aan de kust is komen wonen. Strandwandelingen blijven ze ondanks de sluiting en het bezoekverbod gewoon maken, omdat de portier een oogje dichtknijpt.

Dor hout

Sowieso is de eigengereide Groen nogal laconiek over het coronavirus. Dor hout moet worden gekapt, dat werk. De vele kribbige opmerkingen over dat het wel meevalt, dat er te veel op de zorg is bezuinigd, gestaafd met cijfers die zijn nieuwe huisvriend meneer Jojo verspreid; erg humoristisch is het niet meer. Dat er in werkelijkheid in veel verpleeghuizen tientallen bewoners overleden, is Groen wellicht vergeten door zijn oprukkende alzheimer. Ook tegen zijn medebewoners wordt hij steeds onaardiger. Vloeken, schelden, het is niet de oude Hendrik van vroeger.

Tweede golf

Ten slotte vraagt hij vriendin Leonie om het dagboek af te ronden. Dat doet ze mild en liefdevol. Het laatste dagboek past hiermee uitstekend in een lange serie boeken over dementie, die de laatste tijd worden uitgegeven.

Wij wensen Hendrik Groen nog rustige jaren als vrolijke demente toe, zoals hij graag wil. Hopelijk gaat de tweede coronagolf aan zijn verpleeghuis voorbij.

Eline Verburg