Nieuws/Entertainment
1594447309
Entertainment

Musicalster Willemijn Verkaik: ’Trots zijn op jezelf past niet zo bij de Nederlandse mentaliteit’

Willemijn Verkaik

Willemijn Verkaik

Willemijn Verkaik (45), onder meer bekend van haar glansrollen in Wicked en Frozen, wordt beschouwd als een van de grootste musicalsterren van ons land. Desondanks durfde ze pas uit te spreken hoe trots ze daarop is toen ze werd uitgenodigd om op Broadway, hét musicalwalhalla, te spelen. „Dat past niet zo bij de Nederlandse mentaliteit.”

Willemijn Verkaik

Willemijn Verkaik

In een nieuwe aflevering van PodBast vertelt Willemijn aan Bastiaan Meijer dat het bezoek aan New York haar ogen opende. „Toen ik op Broadway was, heb ik geleerd: waarom zou je het niet van de daken schreeuwen als je trots bent op iets wat je doet? Dat is heel Amerikaans en dat vind ik eigenlijk heel goed. Het past alleen niet zo bij de Nederlandse mentaliteit.”

De musicalactrice vindt het belangrijk om trots op jezelf te zijn. „Op wat je hebt ontwikkeld, geleerd en wat je kunt. In Amerika is het zo, dat als je dat niet van de daken schreeuwt, niemand je hoort. Want je bent met velen en iedereen schreeuwt. Dus je moet wel. Maar ik vond het ook heel tof om te durven zeggen: ’Ja. Dat kan ik goed. Daar ben ik heel goed in.’ Dat is toch eigenlijk supergaaf?”

’Effe dimmen’

In Nederland is dat andere koek, zo heeft ze gemerkt. „Hier is het van: ’Nou, hè... effe een beetje dimmen.’ Dat hoort er ook bij. De Nederlandse bescheidenheid is heel waardevol, maar ik vond het wel heel bevrijdend toen ik op Broadway in interviews kon zeggen: ’Ja, ik vind dat ik het heb verdiend om hier te staan.’ Ik ben er potverdomme hartstikke trots op dat ik dit heb bereikt. Dat je er zo hard voor hebt geknokt en dat mensen, op hoog niveau, het waarderen.”

Willemijn vervolgt: „Het is niet zo dat ik het in Nederland niet benoem, want ik durf hier ook wel te zeggen dat ik er trots op ben. Alleen, ik zeg het niet met een houding van ’kijk mij nou eens even’, weet je wel. Het is gewoon een andere benadering van hoe je het zegt. In Amerika wordt je gepusht om te zeggen: ’Dit heb ik bereikt, dit heb ik op mijn naam staan, dit is mijn cv... In Nederland wordt daar anders mee omgegaan, maar je mag wél hetzelfde zeggen. Er zit alleen een andere lading aan.”