Entertainment/Film
2123612175
Film

Recensie: ’Unhinged’

Russell Crowe als psychopaat achter het stuur

— Wat: thriller, misdaad

— Regie: Derrick Borte

— Met: Russell Crowe, Caren Pistorius, Gabriel Bateman

Russell Crowes naamloze personage is stapelgek.

Russell Crowes naamloze personage is stapelgek.

Confrontaties in het verkeer halen vaak het slechtste in de mens naar boven. Unhinged hoeft daar echter niet diep naar te graven. In deze thriller weten we al vanaf de eerste kennismaking wat voor vlees we in de kuip hebben met Russell Crowes naamloze personage.

Russell Crowes naamloze personage is stapelgek.

Russell Crowes naamloze personage is stapelgek.

Eerst houdt hij bloederig huis. Om daarna doodgemoedereerd achter het stuur van zijn veel te grote auto uit te klimmen.

Oscarwinnaar Crowe geeft deze losgeslagen figuur letterlijk en figuurlijk gewicht. In deze rol is hij tegelijk bedachtzaam en onberekenbaar: een doodenge combinatie. Dat ontdekt ook Rachel (Caren Pistorius), die toch al een rotdag heeft. Verwikkeld in een scheiding en te laat voor een werkafspraak, stort zij zich met haar zoontje (Gabriel Bateman) op de achterbank in de drukke ochtendspits.

Ongeduldig claxonneert zij bij een stoplicht net iets te nadrukkelijk naar de treuzelende Crowe en roept daarmee zijn toorn over haar af. Helemaal als zij voor haar botte verkeersgedrag geen excuses wil maken. Prompt belooft hij haar leven tot een hel te maken.

’Unhinged’.

’Unhinged’.

De parallellen met het Nederlandse Bumperkleef (2019) van Lodewijk Crijns zijn opvallend, maar de echo’s van Joel Schumachers Gouden Palm-winnaar Falling down (1993) en Steven Spielbergs vroege thriller Duel (1971) klinken er eveneens onvermijdelijk in door. Regisseur Derrick Borte doet intussen een opzichtige poging om de gebeurtenissen te verklaren vanuit een dolgedraaide maatschappij, waarin een overdaad aan prikkels en stress mensen tot het uiterste drijft.

Alleen: Crowe’s personage ís al volslagen gek en ontpopt zich steeds meer tot een sadistische psychopaat. Wat wringt met het idee van een ’normaal’ iemand die doordraait, zoals Michael Douglas deed in het superieure Falling down. Ontdaan van zulke loze pretenties blijft Unhinged echter nog steeds een spannend kat-en-muis-spel vol herkenbare verkeersstress. Want je zult maar naar de verkeerde toeteren.

✭✭✭