Nieuws/Entertainment

Rauw en zwoel gaan goed samen op Awakenings

Michel Schnater

Voor de bezoekers die er al jaren komen, is het even wennen. Aan de zijkant van het veld voor het grootste podium van Awakenings staat een grote camera op een zwenkarm. Awakenings Festival heeft dit jaar de streaming van alle optredens naar een nieuw niveau getild en deze camera maakt daar onderdeel van uit. Voor een organisatie die zich ooit verontschuldigde voor de camera’s van BNN bij de ingang is dat een flinke stap.

Michel Schnater

Logisch is deze dan weer wel. Voor een deel ligt de verklaring natuurlijk in de bredere maatschappelijk ontwikkeling dat content steeds belangrijker wordt en dat een beetje organisatie ervoor zorgt dat ze die zelf maken. Een volgende verklaring is de marketingstrategie van het festival. In plaats van zich volledig te richten op het overal ter wereld organiseren van evenementen wordt er geprobeerd het moederevenement zo te promoten dat het bezoekers uit alle windstreken trekt. De strakke cameraregie van de optredens, maakt daar onderdeel van uit.

Niemendalletjes

De belangrijkste verklaring voor de aanwezigheid van al dat imposante cameraspul is echter de status die techno nu heeft binnen de populaire muziek. De tijd dat techno iets was voor alleen mannelijke twintigers die samenkomen in verlaten fabriekshallen, ligt achter ons. De stroming trekt een breed scala bezoekers. Jong en oud, man en vrouw. Vooral die laatste categorie nieuwe liefhebbers valt op. Een fors deel van de buitenlandse bezoeksters hult zich in glitterpakjes, met veren beplakte niemendalletjes of een gaastruitje – een bh eronder is niet eens nodig. Techno is hip en Awakenings het stralende middelpunt.

Zichzelf

Wat knap is aan het festival is dat het ondanks deze mondiale populariteit zichzelf is gebleven. Aan sponsoring doen ze niet, bezoekers krijgen bij binnenkomst een klein presentje en vanaf de podia worden de artiesten nog altijd even onsamenhangend aangekondigd als in de begindagen. Muzikaal wordt er ook niet afgeweken van de technokoers. Hooguit valt op dat er binnen deze stroming veel ruimte is voor een flinke flirt met house. Van Ame tot Seth Troxler en van Kölsch tot Henrik Schwarz: ze brengen allemaal sexy en zwoele grooves met hier en daar een vrouwenstem.

Voor het ouderwetse ramwerk, waar Awakenings groot mee is geworden en wat techno zijn status als rebels en underground geeft, is vooral in de avond plek. Joseph Capriati, Pan Pot, Adam Beyer en Marcel Dettmann brengen op beide dagen een rauw en energiek optreden.

Opvallend

Het optreden van Jamie Jones is daartussen opvallend anders. Ook zijn set zit ergens tussen house en techno in, maar is doordrenkt met tribale ritmes en andere invloeden uit de wereldmuziek. Door het tempo en de intensiteit van de muziek nummer na nummer iets op te schroeven, zet de Welshman een set neer die het publiek in een wurggreep vasthoudt die pas verslapt nadat de laatste klank is weggestorven.

Record

Na 125 optredens zit Awakenings er zondagavond om elf uur op. Dit jaar wisten 80.000 bezoekers het festival te vinden en daarmee is weer een bezoekersrecord gevestigd. De enige dissonant dit keer was het geklaag dat uit bijvoorbeeld Haarlem, Uitgeest en Velsen kwam over de bassen die de oostenwind zaterdag die richting op dreef. De positieve economische impact die de bezoekerstroom met zich meebrengt weegt echter ruim op tegen wat flarden techno tijdens de barbecue.

Michel Schnater

Bekijk meer van