Nieuws/Entertainment

Laatste albums gekraakt, maar live nog even onnavolgbaar en getergd

Eminem heerst in Goffertpark

Jeremy Deputat

Zijn laatste platen mogen minder potten breken, het eerste grote optreden van Eminem in ons land in vijftien jaar was in nog geen half uur uitverkocht en niet voor niets. In Goffertpark ging de Amerikaanse rapper donderdagavond bij vlagen ouderwets bozig tekeer.

Jeremy Deputat

Het volop meebouncende publiek in het Goffertpark kreeg de gewilde grootste hits-show van de Amerikaan, ook al werden van de meeste nummers van lange setlist slechts delen gespeeld. De aandacht werd keurig over zijn acht studioalbums verdeeld door de grotendeels vanonder zijn capuchon vandaan rappende superster. Zo vielen aan het begin de drie nummers op van The Eminem Showuit 2002: eerst Square Dance, daarna White America en als klapper Sing for the Moment. Tussendoor hing hij heerlijk de psychopaat uit in Kill You, van The Marshall Matters LP (2000).

Van het meest recente Revival (2017) volgden pas in het middendeel Framed en Walk on Water, waaraan oorspronkelijk Beyoncé een bijdrage leverde. Donderdag was die eer aan de Amerikaanse zangeres Skylar Grey. Die bleef vervolgens staan om al even verdienstelijk ook de partijen van Dido voor haar rekening te nemen in de beroemde ’briefwisseling’ Stan en die van Rihanna in Love the Way You Lie.

In het slot waren het vooral zijn oudere wapens waarmee Eminem Nijmegen te lijf ging. My name is, The Real Slim Shady, Without Me en natuurlijk Lose Yourself zijn de hits waarmee deze man de wereld veroverde en die hij donderdag als een groots showman van alle mogelijke eerste stof ontdeed. Dat hij een pak vuurwerk bij zich had, een puike mc (die Nijmegen maar bléef aanspreken als Amsterdam) naast hem en strakke band en strijkers achter hielpen heus. Maar het was de vaak onnavolgbaar vocaal soepele rapper zelf die het waarmaakte.

Goed nieuws voor zijn massaal woord voor woord mee rappende fans, want zo kennen zij de inmiddels 45-jarige hiphopveteraan. Hoe harder hij vanuit de Detroitse achterbuurten om zich heen schopte en rappend van zich afbeet, des te meer de wereld van Marshall Matters ging houden. Op het hoogtepunt van zijn succes in de jaren negentig en begin zeroes straalde hij in de op zijn leven gebaseerde film 8 Mile (waarvoor hij nog als allereerste hiphopper een Oscar kreeg voor titelsong Lose Yourself).

Uitgerekend toen ging hij en pijnlijk open en bloot onderuit aan een verslaving aan pijnstillers en kalmeringsmiddelen. Iets wat hij, samen met een aanzienlijke dranklust, naar eigen zeggen nog te boven zou zijn gekomen. Maar in muzikaal opzicht hoorden én zagen we dat subliem tot in zijn tenen getergde boze, blanke bijtertje daarna nog maar zelden. Veelzeggend is bijvoorbeeld dat hij er voor zijn meest recente album, Revival, zo hard van langs kreeg van sommige recensenten dat hij zich verlaagde tot diss-rap tegen die critici. Beter was geweest te doen wat hij donderdag deed: gewoon op het podium laten zien dat hij nog altijd een speler is in de door hiphop gedomineerde popwereld van vandaag de dag.

Hij is er dus nog. Fijn.

Bekijk meer van