Nieuws/Entertainment

The O’Jays trappen 43e North Sea Jazz af

Door Tisha Eetgerink en Bart Wijlaars

The O’Jay’s.
1 / 2

The O’Jay’s.

Hollandse Hoogte / Harold Versteeg

Goed, de glorie van The O’Jays is deels vergaan. Toch was het menens bij dit eerste fijne muziekfeestje van de 43e North Sea Jazz, dat daarmee officieel begonnen is.

The O’Jay’s.
1 / 2

The O’Jay’s.

Hollandse Hoogte / Harold Versteeg

The O’Jays werd exact zestig jaar geleden opgericht door onder meer Eddie Levert en Walter Williams. Weliswaar onder een andere naam, maar je moet het de twee nageven na al die jaren North Sea te openen alsof ze dat al vijftien keer eerder deden. Dit was alleen pas het eerste optreden van de groep in ons land. Met Williams was het alsnog prettig weerzien vrijdag in de grote Nile-zaal. Bij Levert is het beste er vocaal wel af. Evengoed swingde hun optreden bij vlagen de pan uit (vooral tijdens Livin’ for the weekend!), waardoor The O’Jays de dampende soultrein werd die het festival in gang trok.

Metropole Orkest

In die andere grote zaal van deze driedaagse, de Maas -zoals de grote, reguliere zaal van Ahoy heet tijdens NSJ– genoot bassist Michael League van Snarky Puppy met volle teugen van zijn optreden met het Nederlandse Metropole Orkest onder leiding van dirigent Jules Buckley. League, die dit jaar artist in residence is op het driedaagse festival en zodoende nieuwe arrangementen bedacht, noemde het pop & jazz orkest een ,,nationale schat.” Dat het Metropole en Snarpy Puppy eerder met elkaar speelden en zelfs een Grammy wonnen voor hun gezamenlijke plaat Sylva, zorgde voor een goed geolied vervolg van de vrijdagavond.

Breedte

Cameron Graves liet even daarvoor ook al zien dat North Sea Jazz dit jaar wederom inzet op de breedte. In mouwloos doodshoofd shirt en met een haarbos die menig hardrocker in de eighties groen had doen zien van jaloezie, liet de klassiek geschoolde pianist zijn vingers over de toetsen dansen. Graves, die meespeelde op Kamasi Washingtons weergaloze debuutalbum The epic, trakteerde een nog vrij lege tent op zijn volstrekt originele mix van klassiek, jazz en metal.

Eerste verrassing

De eerste aangename verrassing liet gelukkig niet lang op zich wachten. Tweelingzusjes Lisa-Kiandé en Naomi Diaz traden in de voetsporen van hun vader, die op NSJ speelde met Buena Vista Social Club. In de nieuwe Darling-zaal (op de plek waar voorheen de Amazon zat) brachten zij een expressieve mix van elektronica, Cuban en andere latin. Zonder band, gewoon met z’n twee op toetsen en percussie. Geen hitgevoeligheid hier, maar serieuze muzikale onderbuikgevoelens over elkaar, het leven en de positie van de vrouw in een door Donald Trump geleide maatschappij. De man van de bekende ‘grab ‘em by the pussy’-uitspraak brachten de Diaz-zussen in herinnering, waarop hun reactie daarop verwoord werd in het nummer No man’s big enough for my arms.

Lees meer over