Nieuws/Entertainment

Rommelig einde eerste dag, na veelbelovende start

North Sea Jazz komt klapper te kort

Door Tisha Eetgerink en Bart Wijlaars

Maxwell op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam

Maxwell op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam

Hollandse Hoogte / Harold Versteeg

Niet handig van Maxwell om het Rotterdamse publiek maar ‘Amsterdam’ te blijven noemen. De R&B-zanger kreeg vrijdag de eer om North Sea Jazz van een daverend slotfeest te voorzien in de grote Nile, maar kwam niet eens in de buurt.

Maxwell op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam

Maxwell op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam

Hollandse Hoogte / Harold Versteeg

Dat hij het -net zoals de mc van Eminem dat donderdagavond deed in Nijmegen- maar bij ’Amsterdam’ bleef houden hielp natuurlijk niet. Maar eigenlijk was het grote publiek daarvoor al afgehaakt. De immense Nile-zaal was nog niet voor de helft gevuld, terwijl het de hele dag door toch druk geweest was hier. Maxwell kreeg deze eervolle stek na het uitvallen van D’Angelo. Die had waarschijnlijk alleen zijn linkerpink wat hoeven te bewegen om een groter feest te bouwen dan zijn R&B-collega deed.

Terwijl bij Maxwell zeeën aan ruimte lag, waren even daarvoor andere zalen juist te klein gebleven. Zo stond er al snel een behoorlijke rij voor zaal Hudson, waar de New Yorkse salsakoning Willie Colón de heupen los speelde met zijn warmbloedige band. Erger was dat bij de Maas, het reguliere sportpaleis van Ahoy, hetzelfde gebeurde bij The Roots.

Lachwekkend

Naar dit legendarische ensemble werd het meest uitgekeken vrijdag, maar de groep leek wat verveeld op het podium te staan. De drummer van The Roots lachte even, maar trok zijn gezicht weer rap in dezelfde norse plooi als die van frontman Tariq ‘Black Thought’ Trotter. Legendes hoeven niet te lachen.

Het contrast met Cory Henry, een van hun ‘friends’ die een mopje mee kwam spelen, was daardoor wel op het lachwekkende af. Henry die als een malle achter zijn Hammond-orgel gekke bekken stond te trekken en The Roots die bloedserieus hun bekende jazzy hiphop ten gehore bracht. En waar andere ‘friend’ Bilal zo stoned leek als een garnaal en zijn ogen nauwelijks open kon houden, bleven de mannen van The Roots professioneel te hulp schieten. Dat Beyoncé, Elvis Costello en Prince al wilden samenwerken met deze strakke koppies uit Philadelphia, dat hebben de NSJ-bezoekers dus alsnog geweten. Degenen die de afgeladen zaal nog in konden tenminste.

Bomvolle festivaldagen

Het gekke is dat het festival met prima optredens van The O’Jays, Snarky Puppy met het Metropole Orkest en de mooie tweelingzussen Ideyi nog zo voortvarend begonnen was. Ook aan het begin van de avond hadden bezoekers zich geen minuut hoeven vervelen. De Amerikaanse bluesman Gary Clark Jr. blonk in de Maas andermaal uit in degelijkheid. Voor Emeli Sandé, daarna in de Nile, gold min of meer hetzelfde maar dan op haar bekende soulpopterrein. En de 59-jarige bassist Marcus Miller, die als jonkie nog met Miles Davis werken, liet werk horen van zijn onlangs uitgebrachte album Laid back, waarop hij uiteenlopende stijlen als R&B en trap verkent. Klonk allemaal heerlijk funky, vooral voor fans van Millers majestueuze slap-bass-techniek was dit smullen.

Wat rest na dit alles? Nóg twee bomvolle festivaldagen te Ahoy natuurlijk. Met vandaag wél een daverend slotfeest. In de Nile is het disco-avond met eerst Nile Rodgers & Chic en daarna Earth, Wind & Fire. Allen NSJ-veteranen, dus hier is op te bouwen. Verder is het uitkijken naar Gregory Porter die een Nat King Cole & Me-show geeft met het Metropole Orkest. Het grote talent Leon Bridges komt langs, de opmerkelijke oude bluesbaas Robert Finley en ook Jett Rebel is weer eens uitgenodigd. Voor hiphopfans is Anderson .Paak er en om 22.30 uur vindt in de Amazon-zaal nog een concert plaats dat Jazz Loves Disney gedoopt is. Een zeventienkoppig Frans gezelschap speelt hier de mooiste klassiekers uit de beroemde animatiefilms. Wie is er niet groot mee geworden?