Nieuws/Entertainment

Grootste feest op tamme vrijdagavond

Boemklatsch feest alsof het 2010 is op Lowlands... en hóe!

Boemklatsch op Lowlands 2018

Boemklatsch op Lowlands 2018

Michel Schnater

Wie zo ergens rond het jaar 2010 graag in het clubcircuit kwam, kon niet om Boemklatsch heen. Met hun aanstekelijke mix van electro, fidget house, baile funk en een vleugje UK Grime zetten de heren menig zaal en festivaltent in vuur en vlam, tot de drie dj’s en hun mc in 2014 besloten dat het genoeg was. Tot Lowlands 2018. En hóe.

Boemklatsch op Lowlands 2018

Boemklatsch op Lowlands 2018

Michel Schnater

Speciaal voor de gelegenheid kwam Boemklatsch vrijdagavond weer eens bij elkaar om in de Desperad-tent, waarvan het programma niet op het affiche staat, toch het grootste feest op een verder vrij tamme vrijdagavond neer te zetten.

„Wie was er hier bij in 2008?”, vraagt MC Atactic als de show net een kwartiertje onderweg is. „En wie in 2009 en wie in 2010?”, gaat hij vervolgens verder. Het moge maar duidelijk zijn: de band tussen dit dj-collectief en Lowlands is innig en hij gaat al een flinke tijd terug.

In die jaren was de match tussen het kwartet en dit festival er ook één die gesmeed leek in de hemel. Boemklatsch bracht voor iedere dansliefhebber wat wils en wist dat in een moordend tempo aan elkaar te draaien. Met precies dezelfde formule is het de Amerikaanse Diplo gelukt om met het door hem geproduceerde Major Lazer uit te groeien tot één van de grootste danceacts ter wereld.

Kookpunt

Wat de heren goed begrijpen is dat er niemand zit te wachten op het wat meer melodische en muzikaal doordachte werk dat het eind van hun carrière kenmerkte. Aan het begin van de set start dj Sjammie The Money (Sjam Sjamsoedin) de plaat A Bit Patchy van de Engelse dj en producer Switch in. Voor de zaal is dit hét moment om er een feest van te maken dat pas ophoudt wanneer de laatste beat is weggestorven.

Publiek bij Boemklatsch Lowlands 2018

Publiek bij Boemklatsch Lowlands 2018

Michel Schnater

Wat de feestvreugde vergroot, is dat het optreden niet alleen muzikaal herinneringen oproept aan de clubcultuur van toen, maar dat ook doet in andere uitingsvormen. Inmiddels is de sit-down, waarbij de artiesten op het podium het publiek aanmoedigen te gaan zitten en pas weer op te springen als de muziek er vol in knalt, zo uitgesleten dat deze alleen nog op bruiloften plaatsvindt. Maar wie doet alsof het weer even 2010 is, doet er goed aan dit kunstje van stal te halen. Met een bak fluitjes en een berg ballonnen weet Boemklatsch vervolgens de zaal tot voorbij het kookpunt te dirigeren.

De Telegraaf doet het hele weekeinde verslag.