Nieuws/Entertainment
2640176
Entertainment

Zangeres over haar band met chansonnier

Laura Fygi: ’Aznavour vloog voor mij naar Azië!’

Twee grootheden aan één tafel. Charles Aznavour was onder de indruk van de zangkwaliteiten van Laura Fygi, er ontstond zelfs een vriendschap.

Twee grootheden aan één tafel. Charles Aznavour was onder de indruk van de zangkwaliteiten van Laura Fygi, er ontstond zelfs een vriendschap.

Ook voor LAURA FYGI was de dood van CHARLES AZNAVOUR (94) een schok. De Nederlandse zangeres had meerdere ontmoetingen met de beroemde Franse chansonnier en was - in China - bijna aan hem gekoppeld!

Twee grootheden aan één tafel. Charles Aznavour was onder de indruk van de zangkwaliteiten van Laura Fygi, er ontstond zelfs een vriendschap.

Twee grootheden aan één tafel. Charles Aznavour was onder de indruk van de zangkwaliteiten van Laura Fygi, er ontstond zelfs een vriendschap.

Net terug uit Japan overleed ’s werelds grootste chansonnier CHARLES AZNAVOUR maandagochtend in zijn woning in Zuid-Frankrijk, in zijn slaap.

Hij was al 94, fragiel, stram sinds een flinke val in zijn huis, kon zijn teksten niet meer onthouden en was nog maar ’matig’ van stem. Vorige week was er nog een interview met hem op de Franse tv en enkele dagen daarna was het voorbij. Nu treurt de wereld om deze legendarische artiest en schrijver van tenminste duizend liedjes.

,,Ik voel mij verweesd’’, treurde Aznavour-fan MATTHIJS VAN NIEUWKERK in De Wereld Draait Door. ,,Hij was er altijd, hij zong mij naar de horizon. De beste zanger die ooit heeft geleefd.’’

Ook bij LAURA FYGI (63) kwam de klap hard aan, al was ze realistisch: ,,Ik ben geschokt, ja, maar gezien zijn leeftijd zat het er aan te komen.’’

Sinds haar moeder, die Aznavour-gek was, haar eind jaren zestig meenam naar een optreden in het Concertgebouw in Amsterdam, was Laura - toen pas acht jaar oud - door de grote, kleine Fransman gebiologeerd. Wie had kunnen vermoeden dat hun carrières, bijna vijftig jaar later, zowat zouden zijn samengevloeid? Zelfs twintig jaar geleden wees nog niets op een mogelijke samenwerking...

Laura ontmoette Aznavour voor het eerst in 1998 na afloop van diens optreden in het Concertgebouw in Amsterdam. Daar mocht ze de grote chansonnier backstage haar in Carré met het Metropole Orkest opgenomen cd overhandigen. Op de schijf blonk tussen de prachtige nummers ook Aznavours wereldhit For me.. formidable. ,,Hij vond het geweldig dat ik dat nummer had gezongen. We hebben eindeloos zitten praten en ik voelde direct een band.’’

Er volgden meerdere ontmoetingen, tot Aznavour zes jaar geleden op uitnodiging van een wederzijdse vriendin YUE-SAI KAN, een invloedrijke Chinese dame, een concert van haar bijwoonde in Sjanghai.

,,Aznavour was erg onder de indruk van mijn optreden. Hij zei na afloop: ’What a wonderful show, you have a great presence, you work so hard on stage…’ Dat werken met publiek, daar herkende hij zich in. En bovendien, net als hij raffel ik geen liedjes achter elkaar af, maar neem voor alles de tijd. Als hij optreedt, is hij een verhalenverteller en dat ben ik ook. En ik laat óók bij me naar binnen kijken.’’

,,Dat bracht onze vriendin op een idee. Aznavour was - hoewel natuurlijk Europa’s grootste chansonnier - nauwelijks bekend in Azië. Hij had er ook bijna nooit opgetreden. Ik ben daar, al zeg ik het zelf, behoorlijk populair. Die vrouw dacht: als ik Laura nou eens aan Charles Aznavour koppel, dan kan ik hem wat naam geven. Ja, ik had hem groot kunnen maken in Azië. Het is er uiteindelijk nooit van gekomen. Als hij jonger was geweest misschien wel, maar Aznavour was natuurlijk al behoorlijk op leeftijd. Ik denk ook niet dat hij de zin en energie had om weer een heel continent aan te boren.’’

Tijdens een gezamenlijk etentje in een restaurant in Sjanghai, na afloop van haar concert daar, besefte Laura weer eens hoe bijzonder de Franse chansonnier was.

,,Zo’n grootheid... en dan zo bescheiden en stil. Maar Aznavour had ook veel humor, hoor. Wetende dat hij ook in films had gespeeld, memoreerde ik een bepaalde titel. ’Was I good?’ vroeg hij. ’Thank God!’ Hij was ook heel ad rem en kon leuk uit de hoek komen. Aznavour was vrij dovig en droeg een gehoorapparaatje. Dan zei hij ineens: ’Why are you shouting?’ We hebben daar aan die ronde tafel nog samen een stuk gezongen van mijn kerstcd. ’Beautiful, very beautiful’, zei hij over mijn stem. Dat Franse accentje, té leuk.’’

Laura herdenkt de gestorven chansonnier met eerbied en respect: ,,Hij was de grootste songwriter van Frankrijk. Ik denk ook omdat hij zo poëtisch kon schrijven. Ieder liedje vertelt een verhaal. De ene beauty na de andere, gewoon waanzinnig. En als je hem op de bühne zag, die kleine gebaren. Als hij La Bohème zong, bewoog hij zijn hand, alsof hij het tafereel schilderde. Hij was maar 1.63 m, maar zodra hij het podium opkwam, zag je dat niet meer. Dan stond daar een groot man. De aura om hem heen was gigantisch. Ik heb altijd ademloos naar hem zitten kijken.’’