Nieuws/Entertainment
2649014
Entertainment

U2 is ook in 2018 groots

De uiteraard stijf uitverkochte Amsterdamse concertarena werd het decor van een tot in de puntjes verzorgde ’totaal-rockshow’.

De uiteraard stijf uitverkochte Amsterdamse concertarena werd het decor van een tot in de puntjes verzorgde ’totaal-rockshow’.

Die theatrale opkomst met menslievend opzwepende fragmenten uit filmklassieker The Great Dictator, hypermoderne en kraakheldere geluidstechnieken, die nog grotere en liefst negen maal scherpere beeldschermen, fans die dagenlang voor de deuren bivakkeren: uit alles sprak grootsheid bij het bezoek van U2 aan ons land, een audiëntie die zondagavond begon met de eerste van twee shows in Ziggo Dome.

De uiteraard stijf uitverkochte Amsterdamse concertarena werd het decor van een tot in de puntjes verzorgde ’totaal-rockshow’.

De uiteraard stijf uitverkochte Amsterdamse concertarena werd het decor van een tot in de puntjes verzorgde ’totaal-rockshow’.

De uiteraard stijf uitverkochte Amsterdamse concertarena werd het decor van een tot in de puntjes verzorgde ‘totaal-rockshow’. Iets waar U2 al bijna vier decennia een abonnement op lijkt te hebben. En zeker niet alleen door reeds genoemde randzaken. Ook muzikaal doen ze er nog toe, met de nodige nieuwe songs die keurig opgingen in enkele van hun gebruikelijke en zo geliefde grootste hits.

De twee Amsterdamse concerten maken deel uit van de Europese eXPERIENCE & iNNOCENCE-tour, behorende bij hun laatste album Songs of experience (die weer volgt op de plaat Songs of innocence, waarbij tijdens de concertronde ook al Ziggo Dome werd aangedaan). Twee recente nummers werden er bij aanvang droog ingeknald: The blackout en Lights of home. Met de classic publiekslievelingen I will follow en Beautiful day daar tussendoor vormden ze de veelzeggende opmaat naar de fraaie greep uit hun gehele oeuvre die volgde.

Daarbij werd de hele Ziggo Dome gebruikt. Begonnen de Ieren nog op de reguliere bühne vooraan, al snel verplaatsten ze zich de gigantische loopbrug op, waarmee ze tot aan de nok reikten tijdens onder meer Who’s gonna ride your wild horses, Elevation, Vertigo en een bevlogen Acrobat speelden ze vervolgens op het kleine podium aan het eind van de loper, achterin de zaal dus. Bono zette er speciaal zijn hoge Mephisto-hoed voor op. Voor het akoestische You’re the best thing about me en daarna wat dancerige Summer of love ging die weer af.

Pride (in the name of love) volgde op een bloederige compilatie van gewelddadig protest op het grote beeldscherm. Terug op het hoofdpodium begon het kwartet hiermee aan de finale van de show, met verder de krakers New year’s day, City of blinding lights en One in de toegift. Volstrekt en volwaardig avondvullend vermaak!

Alle credits daarvoor vanzelfsprekend naar de vier door de wol geverfde hoofdrolspelers: Bono (uitstekende bij stem!), gitarist The Edge, bassist Adam Clayton en Larry Mullen Jr. op drums. Maar toch ook naar de techniek waarmee de groep momenteel Europa doortrekt. Het enorme beweegbare beeldscherm boven de lange loper de zaal in is een attractie op zich. De optelsom van dit alles maakt een rock-‘n-rollcircus dat ook anno 2018 haar gelijke wereldwijd amper kent. ,,Thanks for sticking with us”, dankte Bono zijn Nederlandse fans nog. Het applaus uit de zaal was veelzeggend: graag gedaan.