Entertainment/Film
268424116
Film

Elisabeth Moss: ’Metafoor voor manipulatie’

Slachtoffer niet serieus genomen in ’The Invisible Man’

Zelfs rustig douchen is er niet meer bij voor Cecilia Kass (Elisabeth Moss) in ’The invisible man’. Haar onzichtbare ex stalkt en treitert haar overal.

Zelfs rustig douchen is er niet meer bij voor Cecilia Kass (Elisabeth Moss) in ’The invisible man’. Haar onzichtbare ex stalkt en treitert haar overal.

Door haar rollen in onder meer Mad men en The handmaid’s tale kennen we vooral de dramatische kant van Elisabeth Moss. Voor scifi-horrorfilm The invisible man mocht ze nu ook eens fysiek losgaan. „Ik voelde me op stuntdagen helemaal Jason Bourne.”

Zelfs rustig douchen is er niet meer bij voor Cecilia Kass (Elisabeth Moss) in ’The invisible man’. Haar onzichtbare ex stalkt en treitert haar overal.

Zelfs rustig douchen is er niet meer bij voor Cecilia Kass (Elisabeth Moss) in ’The invisible man’. Haar onzichtbare ex stalkt en treitert haar overal.

Hoewel er nog genoeg enge zaken volgen, is de openingsscène van The invisible man misschien nog wel het spannendst: Elisabeth Moss probeert daarin als haar doodsbange personage Cecilia het huis te ontvluchten, terwijl de man die haar mishandelt ligt te slapen.

„Het was belangrijk dat de film daarmee begon”, stelt Moss als we haar spreken in Los Angeles. „Die scène is zo intens, dat je gelijk aanvoelt hoe eng en ernstig de situatie is waar Cecilia in zit. Op een spanningsschaal van 1 tot 10 beginnen we op 11.”

The invisible man is gebaseerd op het gelijknamige boek van H. G. Wells uit 1897. Het verhaal over een wetenschapper die ongezien ongehoorde dingen kon doen, werd in 1933 verfilmd, zeven jaar later volgde de sequel.

Elisabeth Moss was vaag bekend met het fenomeen, maar snapte in eerste instantie niet waarom zij voor een rol in een nieuwe film werd gevraagd. „Mijn agent vertelde me dat ze me wilden hebben voor de hoofdrol van The invisible man, dus dat klonk wat vreemd. Maar toen kreeg ik het script binnen en viel alles op z’n plek.”

Briljant

De actrice, die de laatste jaren ook geregeld film- en televisieprojecten produceert, bekent dat ze zich zelfs even voor de kop sloeg toen ze het scenario van regisseur Leigh Whannell (Saw, Insidious) doornam. „Ik vroeg me vrijwel meteen af: waarom heb ik hier zelf nooit aan gedacht? Want het idee van Leigh is briljant. Natuurlijk is The invisible man een metafoor voor vrouwelijke slachtoffers die niet geloofd worden. Natuurlijk werkt het als analogie voor gaslighting”, aldus Moss, die met dat laatste doelt op de vorm van psychische manipulatie waarbij een slachtoffer aan zijn of haar gezonde verstand gaat twijfelen.

Cecilia’s partner in de film, Adrian (Oliver Jackson-Cohen), is net als het titelpersonage uit het boek en de originele film een wetenschapper die een manier heeft gevonden zichzelf onzichtbaar te maken. En net als zijn voorgangers is ook hij niet van plan dat te gebruiken voor nobele doeleinden.

Adrian wil vooral wraak nemen op zijn gevluchte ex, wat leidt tot flink wat fysiek geweld. En voor Moss dus tot vechtpartijen zonder zichtbare tegenstander tegenover zich. „Op de set was dat wel anders”, lacht de actrice. „Je vecht dus wel degelijk met iemand, een stuntman met een ’green screen’-pak aan. Omdat die in dit geval later helemaal weggepoetst moest worden, kregen ze ontzettend strakke pakken. Het was alsof je worstelde met een enorm, groengekleurd condoom.”

Actiescènes

Moss is vooral bekend van haar rollen in dramaseries The west wing, Mad men en The handmaid’s tale. Met actiescènes had ze minder ervaring. „Gelukkig wisten ze dat ik nog niet veel stuntwerk had gedaan en mocht ik heel veel repeteren. Eenmaal op de set was het daardoor vooral een kwestie van uitvoeren. Heel cool, op die dagen voelde ik me stiekem helemaal Jason Bourne.”

De meer dramatische scènes waren voor de actrice soms zwaarder, ook omdat ze in haar voorbereiding op de film op haar eigen vooroordelen over huiselijk geweld stootte. „Ik moet bekennen dat ook ik, iemand die nooit in zo’n situatie heeft gezeten, weleens heb gedacht: wat is er mis met deze vrouwen, waarom gaan ze niet weg bij die kerel, hoezo komen ze niet voor zichzelf op?”

Haar research bleek een eyeopener. „Ik heb veel geleerd over de cyclus van geweld, over de manipulatie waardoor slachtoffers hun inspraak en dan zichzelf verliezen. Hoe sterk en slim je bent staat daar volledig los van. Ik heb zoveel interviews gelezen met vrouwen van wie je nooit zou verwachten dat dit ze is overkomen. Cecilia in de film is daar ook een voorbeeld van. Het is belangrijk dat we dat laten zien.”

Angsten

The invisible man is sciencefiction én een horrorfilm, genres die erom bekend staan onder een laagje futuristische technologie of bloederige monsters juist veel maatschappelijke thema’s te bespreken. Moss: „Het is een manier om met onze angsten en issues om te gaan, zonder dat we als kijker het gevoel krijgen dat ons de les wordt gelezen.”

„Als je kijkt naar de klassieke horrorfilms uit de jaren 70 als The exorcist en The shining, dan is dat wat ze zo goed maakte: het impliciete politieke en maatschappelijke commentaar dat werd geleverd, verpakt in doodenge beelden, in entertainment. Ook moderne kijkers hebben daar duidelijk behoefte aan. Nu misschien wel meer dan ooit.”