Nieuws/Entertainment
30545
Entertainment

Eerbetoon aan Bernhard

— Het was eigenlijk prins Bernhard, de echtgenoot van koningin Juliana, die iedereen bij elkaar bracht. Hij richtte de organisatie voor Latijns-Amerika op, waarvan de ambassadeurs nu werden toegesproken door zijn kleinzoon prins Carlos de Bourbon de Parme. Prins Bernhard was voorzitter van dit Spaans, Portugees en Ibero-Amerikaans Instituut, een netwerk dat aanvankelijk vooral handelsbelangen bevorderde.

Alvaro Moerzinger (l.) met Jaap Rost Onnes met het bijzondere beeld.

Alvaro Moerzinger (l.) met Jaap Rost Onnes met het bijzondere beeld.

Alvaro Moerzinger (l.) met Jaap Rost Onnes met het bijzondere beeld.

Alvaro Moerzinger (l.) met Jaap Rost Onnes met het bijzondere beeld.

Het was eigenlijk prins Bernhard, de echtgenoot van koningin Juliana, die iedereen bij elkaar bracht. Hij richtte de organisatie voor Latijns-Amerika op, waarvan de ambassadeurs nu werden toegesproken door zijn kleinzoon prins Carlos de Bourbon de Parme. Prins Bernhard was voorzitter van dit Spaans, Portugees en Ibero-Amerikaans Instituut, een netwerk dat aanvankelijk vooral handelsbelangen bevorderde.

Voorzitter van de Spaanstalige organisatie is nu prins Carlos, op wie van vaderskant de familie-aanspraak op de Spaanse troon werd overgedragen. Tijdens een ontspannen ontvangst thuis bij Ana en Alvaro Moerzinger, ambassadeur van Uruguay, herinnerde hij zich over prins Bernhard: ,,Mijn grootvader zei: ’Jij bent de enige die iets van de Castiliaanse cultuur begrijpt: Jij wordt mijn opvolger!’” Zodoende is hij alweer jaren degene die het instituut voortzet, dat zijn grootvader in 1952 oprichtte met Adolf van Dam, professor in Utrecht in de Spaanse taal, en bankier Nicolaas Ernst Rost Onnes. Deze had als directeur van de Hollandsche Bank Unie grote belangen in Latijns-Amerika. Maar inmiddels richt het instituut zich vooral op studiebeurzen. En net als voorheen op netwerken, natuurlijk.

,,Als hij ons kon zien, zou hij zich afvragen of de wijn die we drinken, wel goed genoeg is”, zei prins Carlos geamuseerd voor de open haard over zijn grootvader. ,,En of we er wel een goede sigaar bij roken!” voegde hij eraan toe in de Haagse ambassadeurswoning. Hij benoemde de voorliefde van zijn grootvader voor Zuid Amerika, die niet gedeeld lijkt te worden door de aankomende president van de Verenigde Staten. Als de VS de deur voor het continent sluit, kan het in de ogen van de prins weer andere deuren openen: ,,Misschien kan Europa dan meer zaken te doen met Latijns-Amerika”, opperde hij. ,,Ik hoor wat u zegt!”, reageerde de Mexicaanse ambassadeur Eduardo Ibarrola Nicolin opgewekt. Zijn collega’s, onder meer uit Bolivia, Ecuador en Panama, vielen hem mompelend bij.

Kwamen de Zuid-Amerikaanse ambassadeurs vroeger ééns per jaar bij elkaar op paleis Soestdijk, nu is het bij één van hen in Den Haag. Dit keer viel de keuze op Uruguay omdat Jaap Rost Onnes, honorair consul van Japan, een bijzonder geschenk had van zijn oudoom, een van de mede-oprichters van het instituut.

,,Graag bied ik één van de weinige replica’s van het nationale monument van Uruguay aan. President Eduardo Victor Haedo gaf het aan mijn oudoom cadeau en het bleef drie generaties in onze familie. Ik hoop dat het een eerbiedwaardige plaats krijgt op Uruguayaans grondgebied.” De bronzen beeldengroep, te zwaar om over de dragen, stond op een tafeltje klaar onder een lap stof.

Rost Onnes besloot met dit gebaar zijn betrokkenheid van 37 jaar bij het instituut als secretaris en penningmeester Regelmatig had hij contact met prins Bernhard. ,,Grote dank is men verschuldigd aan uw grootvader”, zei hij tegen prins Carlos, ,,voor zijn grote inzet om de banden tussen Nederland en Spanje, Portugal en de Latijns-Amerikaanse wereld te helpen verstevigen.”

De prins zorgde in Latijns-Amerika niet alleen voor handelsrechten voor de destijds snel groeiende KLM, maar ook voor grote orders voor bedrijven als Stork, Verolme, Fokker en Werkspoor. ,,Ik ben er trots op, hoe ik het van dichtbij heb mogen meemaken”, verzekerde Rost Onnes over de prins die in het recente boek over koningin Juliana in een kwaad daglicht werd gezet.

,,Waar zal ik het laten?”, vroeg Alvaro Moerzinger, ambassadeur van Uruguay, nadat hij het verkleinde monument had onthuld. ,,Op je studeerkamer natuurlijk!”, reageerde de Chileense ambassadeur Maria Infante Caffi meteen.

De Argentijnse ambassadeur Héctor Horacio Salvador was met zijn hoofd bij het staatsbezoek dat zijn president Mauricio Macri in maart aflegt aan ons land: ,,Het programma nog niet rond.”

Prins Bernhard had in ieder geval geen staatsbezoeken nodig om tot deals te komen. Hij had netwerken zoals het instituut, dat nog altijd mensen samenbrengt. ,,Een mooie manier om elkaar te ontmoeten”, verwoordde de Peruaanse ambassadeur Carlos Herrera het blijvende nut, terwijl de pas aangekomen Portugese ambassadeur Rosa Batoréu volop nieuwe handen kon schudden.

,,Er zijn officiële contacten en officieuze”, zei prins Carlos. ,,Ik weet niet welke van beide het beste is.”