Nieuws/Entertainment
346982204
Entertainment

’Aquarela’ ✭✭✭✭

Drijfnatte beeldenstorm

— Wat: documentaire

— Regie: Viktor Kossakovsky

Scène uit ’Aquarela’.

Scène uit ’Aquarela’.

Het water heeft het woord in Aquarela. In al zijn verschijningsvormen: als krakend ijs, als sijpelend stroompje, als bulderende megagolf. De mensheid speelt in deze documentaire van de Rus Viktor Kossakovsky een bijrol die vrijwel te verwaarlozen is.

Scène uit ’Aquarela’.

Scène uit ’Aquarela’.

Kossakovsky speelde zich lang geleden al in de kijker met zijn op het IDFA bekroonde documentaires Belovy (1992) en Pavel i Lyalya (1999). Nu laat hij zich in zijn beeldvertelling meevoeren door de stroom. Een traditioneel verhaal ontbreekt, een uitleg ook. Aquerala is een drijfnatte beeldenstorm, een vloedgolf die je als bioscoopbezoeker overspoelt.

Water is de grote gemene deler. Eén van de eerste scènes is gedraaid op het goeddeels bevroren Baikalmeer, waar de verraderlijke ijsvloer een passerende auto blijkt te hebben opgeslokt. Een menselijke tragedie, die letterlijk en figuurlijk op afstand blijft. Waardoor dat drama niet groter of kleiner voelt dan de afkalvende ijsbergen, waarvan we de brokken even later met donderend geraas in zee zien storten.

Met oogstrelende, overweldigende soms bijna abstracte beelden van woeste golven, nachtelijke rimpelingen in het water, spetterende watervallen en een drijfnatte orkaan die de straten in Florida striemt, zet Kossakovky ons op onze plaats. Als een speelbal van dit eeuwige element. Indrukwekkend en nederig stemmend.