Nieuws/Entertainment
3556327
Entertainment

Agenten beginnen voor zichzelf

Filmrecensie: ’Dragged across concrete’ ✭✭✭

— Wat: film, misdaad

— Regie: S. Craig Zahler

— Met: Mel Gibson, Vince Vaughn, Tory Kittles

Vince Vaughn (l.) en Mel Gibson schuwen de harde aanpak niet en worden daarvan ook zelf het slachtoffer.

Vince Vaughn (l.) en Mel Gibson schuwen de harde aanpak niet en worden daarvan ook zelf het slachtoffer.

Mel Gibsons dagen als vrolijke flierefluiter Martin Riggs in de Lethal weapon-films liggen ver achter ’m. Hij is ’too old for this shit’ laat schrijver regisseur S. Craig Zahler de acteur zelfs zeggen in Dragged across concrete. Als rechercheur Brett Ridgeman vergaat het lachen in deze film hem dan ook al snel.

Vince Vaughn (l.) en Mel Gibson schuwen de harde aanpak niet en worden daarvan ook zelf het slachtoffer.

Vince Vaughn (l.) en Mel Gibson schuwen de harde aanpak niet en worden daarvan ook zelf het slachtoffer.

Wanneer Ridgeman samen met zijn partner Anthony Lurasetti (Vince Vaughn) een inval doet, schuwen zij een harde aanpak niet. Alleen worden zij daarvan vooral zelf het slachtoffer. Want hun actie wordt door een omstander gefilmd en belandt in handen van de media, met een schorsing tot gevolg. Gedreven door geldnood en verbittering, beginnen de agenten vervolgens voor zichzelf.

Na een tip van een crimineel contact besluiten de twee een gangsterbaas (Thomas Kretschmann) te beroven, zodra die een door hem geplande bankroof heeft laten plegen. Een van diens handlangers tegen wil en dank is Henry Johns (sterke rol van Tory Kittles). Net uit de bak na een onterechte veroordeling, laat het lot ook hem weinig andere keuzes.

Na het bloederige Bone Tomahawk (2015) en het al even gruwelijke Brawl in cell block 99 (2017), schrikt S. Craig Zahler ook in zijn derde speelfilm niet terug voor excessief geweld. Toch draait het in zijn film niet uitsluitend om keiharde actie, maar vooral ook om de sfeer en om de gedesillusioneerde personages en hun drijfveren. De forse speelduur van 2 uur en 39 minuten weet de regisseur echter niet goed te rechtvaardigen. Daarvoor klinken veel van zijn dialogen te bedacht en lopen de zijpaden die zijn verhaal inslaat te vaak dood.