Entertainment/Cultuur
593410170
Cultuur

Voorstellingen Toneelgroep Maastricht opgeschort t/m 31 maart

’The Great Gatsby’: Mythe wil niet echt gaan leven

— Wat: muziektheater

— Wie: Toneelgroep Maastricht

— Regie: Servé Hermans

— Spel: o.a. Daan van Dijsseldonk, Jeroen van Koningsbrugge, Jeske van de Staak

V.l.n.r. Nick (Daan van Dijsseldonk), Tom (Rogier Philipoom) en Jay (Jeroen van Koningsbrugge).

V.l.n.r. Nick (Daan van Dijsseldonk), Tom (Rogier Philipoom) en Jay (Jeroen van Koningsbrugge).

De liedjes die Jeroen van Koningsbrugge in de toneelversie van The Great Gatsby zingt, suggereren een diepe gevoelswereld bij zijn personage. In Seasons van Chris Cornell, Hurt van Johnny Cash en Indifference van Pearl Jam klinken de eenzaamheid, pijn en wanhoop van Jay Gatsby prachtig door. Het is alleen jammer dat je die kant van hem de rest van de voorstelling eigenlijk nauwelijks terugziet.

V.l.n.r. Nick (Daan van Dijsseldonk), Tom (Rogier Philipoom) en Jay (Jeroen van Koningsbrugge).

V.l.n.r. Nick (Daan van Dijsseldonk), Tom (Rogier Philipoom) en Jay (Jeroen van Koningsbrugge).

Gatsby, de geheimzinnige hoofdfiguur uit de roman The Great Gatsby (1925) van F. Scott Fitzgerald, is een figuur die zowel letterlijk als figuurlijk mythische proporties aanneemt. Hij is een mysterieuze verschijning waar volop over wordt gepraat en geroddeld. Zo zou hij aan Oxford gestudeerd hebben, maar er wordt ook wel beweerd dat hij iemand zou hebben vermoord. Wie de charismatische Gatsby precies is en wat zijn drijfveren zijn, blijft lange tijd in nevelen gehuld. Feit is dat iedereen zijn extravagante feesten wil meemaken en dat zijn gigantische villa daarom ieder weekend onder de voet wordt gelopen door een zeer gemêleerd gezelschap van gelukszoekers, fantasten en profiteurs.

Amerikaanse droom

De schrijver gebruikte zijn roman met name om de Amerikaanse droom aan de kaak te stellen en de beperkingen van de maakbaarheid aan te tonen. Geen mens is tenslotte een onbeschreven blad en het lukt vrijwel nooit om volledig aan je afkomst te ontsnappen.

Regisseur Servé Hermans zag een link naar de huidige tijd waarin we ons via de sociale media ook vaak beter voordoen dan we daadwerkelijk zijn, maar dat lijntje is in de voorstelling eigenlijk nauwelijks terug te zien. Daarvoor is de bewerking simpelweg niet radicaal genoeg.

Hij zag in Jeroen van Koningsbrugge de gedroomde Jay Gatsby, maar dat blijkt ook enigszins een misvatting. Natuurlijk beschikt de acteur over een natuurlijk charisma en wanneer hij zingt weet hij zeker de aandacht op de juiste wijze naar zich toe te trekken, maar moeilijker is het voor hem om in deze rol met weinig woorden meerdere lagen aan te boren. Je hebt daarvoor een speler nodig die slechts met een blik een diepere gevoelswereld weet op te roepen en juist daar schiet Van Koningsbrugge, die nu eenmaal ook over vrij weinig toneelervaring beschikt, tekort.

Nuance

Het is dan ook met name Daan van Dijsseldonk die dat als verteller Nick Carraway moet opvangen en dat doet hij met zijn genuanceerde spel uiterst adequaat. Een stuk minder nuance vind je dan helaas weer terug bij sommige andere spelers. Zo blijft het volkomen onduidelijk waarom Gatsby’s grote liefde Daisy (Jeske van de Staak), om wie het voor hem allemaal draait, uiteindelijk toch voor haar echtgenoot en vreemdganger Tom kiest. Rogier Philipoom zet de man dusdanig bot en horkerig neer dat die keuze niet te volgen is.

Tot op zekere hoogte is deze The Great Gatsby van Toneelgroep Maastricht evenwel echt geen vervelende voorstelling om naar te kijken, met fijne muziek, prachtige zang van Lies Verholle en een decor waarin de regen fraai ’realistische’ op het dak klatert. Maar het is Hermans en consorten ook niet gelukt er uit te halen wat er daadwerkelijk in zat.

Esther Kleuver

✭✭✩ (2,5 uit 5)

De voorstellingen van The Great Gatsby zijn t/m 31 maart afgelast. Raadpleeg toneelgroepmaastricht.nl voor meer informatie.