Nieuws/Entertainment

’Ik ben voorzichtig geworden om nu al hosannah te roepen’

Medicatie geeft BENNIE JOLINK meer lucht

Nadat hij aankondigde dat hij nooit meer live zal optreden omdat zijn fysieke toestand dat niet meer toelaat, krabbelt BENNIE JOLINK intussen weer voorzichtig op. De voorman van de inmiddels gestopte rockband Normaal blijkt vooral baat te hebben bij een experimenteel middel.

Zodanig zelfs dat hij deze week op het vliegtuig naar Jamaica stapte om van een welverdiende vakantie te genieten. Intussen kondigt hij nu echter wel aan dat 2017 een geheel muziekloos jaar voor hem wordt.

Jolink ondervindt al zijn hele leven last van aangeboren astma. Als kind lag hij hele dagen ziek thuis en hij vertoefde ooit al eens in een ‘koloniehuis’ om aan te sterken. Al zei hij ook over die periode: ,,De astma was achteraf toch nog ergens goed voor. Die ziekte heeft me gevormd tot de persoon die ik ben. Vooral mijn karakter.”

Hobbybandje

Maar liefst veertig jaar lang wist Jolink het vol te houden met Normaal. En net toen hij met høkpensioen dacht te kunnen, stak de astma heviger dan ooit de kop op. Zodanig zelfs dat Jolink besloot ook niet meer op de planken te gaan staan met zijn hobbybandje De Pensionado’s.

Maar het fonkelnieuwe medicijn brengt vooralsnog verlichting, zo laat hij nu weten. ,,Ik heb op de vrijdag voor Kerst mijn eerste injectie van dit nieuwe geneesmiddel gekregen. Dat moet exact om de vier weken gebeuren. Het ziet er naar uit dat het helpt.”

Al waakt hij voor teveel optimisme: ,,Ik ben erg voorzichtig geworden om nu al hosannah te roepen. Iedereen weet dat voorzichtigheid totaal niet in mijn karakter zit, maar door het voor mij afschuwelijke jaar 2016 is dat er dus wel ingeslopen. Het was echt een vreselijk slecht jaar. Ik ben drie keer met vakantie geweest en alle drie keer belandde ik in een ziekenhuis. Behalve dat ik in totaal vier keer doodziek in een ziekenhuis lag, heb ik ook nog eens tien jaar in een revalidatiekliniek doorgebracht.”

Met prednison wisten de artsen hem weer op de been te krijgen. ,,Prednison is echter een paardenmiddel. Het is keiharde doping met een waslijst aan vreselijke bijwerkingen. Waardoor je vervolgens weer allerlei andere rotzooi moet slikken om die bijwerkingen tegen te gaan.”

Schilderen

Tijdens zijn afscheidsoptreden met De Pensionado’s - vlak voor Kerst - zat Jolink onder de Prednison. ,,Dat ben ik nog steeds langzaam aan het afbouwen. Voorlopig is het afwachten geblazen hoe het nu verder gaat. Intussen heb ik voorgenomen om de nieuwe liedjes die ik heb geschreven en nog ga schrijven - want ideeën krijg ik nu eenmaal, of ik wil of niet - minimaal een jaar in de kast laat liggen. Pas volgend jaar ga ik nadenken wat ik ermee ga doen. Voor mij wordt 2017 dus een muziekloos jaar. Als ik al wat ga doen, dan is dat tekenen, schilderen en ontwerpen. En vooral aandacht schenken aan mijn inmiddels negen (negen!) kleinkinderen.”

Op dit moment is Jolink juist voor vakantie vertrokken naar Jamaica: ,,Als mijn gezondheid het toelaat wil ik reizen blijven maken. Naar muziekfestivals bijvoorbeeld. Kortom, het líjkt voorlopig iets beter te gaan, maar ik durf er niets definitiefs over te zeggen. Daar heb je alweer zoiets wat mij altijd compleet vreemd was: durven…”

De fans - of anhangers, zoals ze zichzelf noemen - blijven niettemin hopen op een terugkeer. Ook al is het wellicht tegen beter weten in. Ze klampen zich eraan vast dat Jolink simpelweg niet zonder muziek kan. Ook al zal het nooit meer zo oerend hard gaan als voorheen. En was het diezelfde Jolink niet die immers zelf in sappig Achterhoeks ooit zong: ‘Ik kom altied weer terug…’?