Nieuws/Entertainment

Filmregisseur Hany Abu-Assad onder indruk van Kates inzet

’Kate Winslet was heerlijk volgzaam’

Hany Abu-Assaden Kate Winslet

Hany Abu-Assaden Kate Winslet

Hollandse Hoogte

De Nederlands-Palestijnse regisseur Hany Abu-Assad werd op de set van zijn nieuwe film The Mountain between us aangenaam verrast door actrice Kate Winslet. Zij stond erop om zelf alle zware scènes te draaien. Zelfs voor een stunt in een bevroren ijsmeer wilde de Britse ster geen dubbelganger gebruiken.

Hany Abu-Assaden Kate Winslet

Hany Abu-Assaden Kate Winslet

Hollandse Hoogte

Dat vertelt Abu-Assad tijdens een interview ter promotie van zijn nieuwe film, die vanaf vandaag in de bioscopen draait. „We mochten alleen draaien als het minder dan 10 graden onder nul was, anders bevries je meteen zodra je uit het water komt.”

De kritische regisseur durfde bijna niet te zeggen dat hij niet tevreden was met de opnames nadat Winslet de stunt eenmaal had gedaan. „Iedereen zei: dat kan je niet van haar vragen! Maar Kate zei meteen: prima, jij bent de regisseur, dan doen we het nog een keer. Ze werkt het liefst samen met filmmakers die eerlijk zeggen wat ze denken en vinden.”

Realistisch neerstorten

De filmmaker kwam als tiener in eerste instantie naar Nederland om vliegtuigtechniek te gaan studeren in Haarlem - een studie die in Israël niet werd aangeboden. Zijn kennis over vliegtuigen kwam nog goed van pas op de set van The Mountain between us. In het drama stranden twee vreemdelingen, gespeeld door Kate Winslet en Idris Elba, die samen in een vliegtuigje zaten tijdens een storm, in de besneeuwde bergen van Utah.

Zij zijn op elkaar aangewezen om het er levend vanaf te brengen. „Je kan bij actiescènes nooit voor volledig realisme gaan”, erkent Abu-Assad. „Maar ik heb het wel iets realistischer willen maken dan in veel Hollywoodfilms. Vooral bij het neerstorten van vliegtuigen nemen veel films zich vaak echt te veel vrijheden.”

Menselijkheid

In vorm mag dit een heel ander soort film zijn dan Omar en Paradise Now, waarvoor hij twee Oscarnominaties ontving. Maar inhoudelijk ziet de regisseur veel overeenkomsten met zijn eerdere werk. „Ik vind het heel fascinerend om te kijken wat er met gewone mensen gebeurt als zij in ongewone situaties belanden. Daar valt wonen in bezet gebied onder, maar ook plotseling met een onbekend persoon in de wildernis belanden. Hoe behoud je je menselijkheid? En wat definieert het moment dat je dat dreigt te verliezen?”

In Amerika, waar het drama vorige maand de wereldpremière beleefde, werd vooral de interraciale relatie tussen de twee hoofdpersonages geprezen. „In het oorspronkelijke boek was de man niet donker”, vertelt Abu-Assad. „En tijdens de casting heb ik ook geen moment aan de huidskleur van Idris gedacht: hij is gewoon een geweldige acteur en daarom heb ik hem gekozen.” Pas vlak voor het draaien wezen mensen de regisseur erop dat juist het nergens noemen van de huidskleur van Elba’s personage als issue heel bijzonder is in een Hollywoodfilm. „Voor mij is een wereld met mensen van verschillende kleuren de normaalste zaak van de wereld. En zo moet het in films ook zijn: een beeld kan wat dat betreft méér zeggen dan duizend woorden.”