1016021
Financieel

Waarom wij voor de EU kiezen

In mei van dit jaar vinden er verkiezingen plaats voor het Europese Parlement. Met het oog daarop zien we in verschillende lidstaten de opmars van politieke tegenstanders van de EU die zich sterk maken voor een onttakeling en het opblazen van de eurozone.

Peilingen geven aan dat  politieke partijen die terug willen naar de oude nationale munten en de EU willen verlaten tot voor kort de wind mee hadden. De Europese schuldencrisis speelde daarbij een belangrijke rol. Maar door de opleving van de Europese economie is de vaart in de verschillende polls er een beetje uit.

Opvallend is dat de meeste politieke partijen die voorstander van de EU zijn zwabberend de verkiezingen in gaan. Bang voor een luidruchtige minderheid van het electoraat durven ze niet pal te staan voor de verworvenheden van de Europese samenwerking. In plaats van voluit in de aanval te gaan en te wijzen op harde gegevens, zoals de vrede in Europa, de gerealiseerde welvaart en het herstel van de groei, zijn ze vooral bezig met zich opzichtig en onhandig te verdedigen.

Zo doen ze hun uiterste best om kiezers voor te houden dat ook zij forse kritiek op Brussel hebben en dat Europese bevoegdheden terug naar de lidstaten moeten. En als ze problemen in eigen land hebben dan wordt Europa vaak als de boosdoener aangewezen.

Deze houding doet afbreuk aan hun geloofwaardigheid. Kiezers houden van duidelijkheid. De tegenstanders van Europa zijn dan ook in het voordeel. Ze hebben een eenvoudige boodschap: weg met de EU en weg met de euro. Bij die simpele en heldere slogan past geen verhaal over de gevolgen. Dat blijft dan ook achterwege. Wie deze partijen daarnaar vraagt krijgt steevast als antwoord dat alles beter is dan doorgaan met de EU.

Onheilsprofeten haken af

Tegenstanders van de euro kregen tot voor kort nog steun van een keur aan deskundigen en onheilsprofeten die al sinds de invoering van de euro de ondergang voorspellen. Nu de kans daarop kleiner is geworden, zien we ze steeds minder in de internationale economische media verschijnen.

De munt bestaat nog steeds, is ijzersterk, en tot op heden wil geen enkel euroland de euro opgeven. Opiniepeilingen wijzen ook uit dat een meerderheid van de kiezers in het eurogebied de munt wil behouden en deel wil uitmaken van de EU. Ook in ons land is dat het geval. In de huidige Tweede Kamer is alleen de PVV voorstander van de terugkeer naar de gulden en vindt dat Nederland uit de EU moet stappen. Daardoor zouden we volgens Wilders beter af zijn en kosten besparen.

Maar het bedrag dat ons land kwijt is aan garanties en steun aan de zwakkere eurolanden is een schijntje vergeleken met het  gigantische verlies dat we de komende decennia zullen lijden door een vertrek uit de EU. De exportsector, de motor van de Nederlandse economie, zal onherstelbaar worden beschadigd; dat kost honderd duizenden banen.

Vooral door ons EU-lidmaatschap is deze sector sterk gegroeid. Driekwart van de export gaat naar andere EU-landen, waaronder de zwakkere zuidelijke eurolanden. Wij hebben dan ook een extra financieel belang dat deze probleemlanden niet omvallen.  Daarom mogen we blij zijn dat volgens recente cijfers deze landen bezig zijn uit het dal te klimmen.

De Nederlandse economie is Europees

Sinds de invoering van de euro is de Nederlandse economie nog veel meer dan onder de gulden een onderdeel geworden van de EU en de eurozone. Voor veel burgers in ons land betekent Europa dan ook werk en inkomen. Ingewikkelde rekensommen zijn niet nodig: zonder de EU geldt voor Nederland een lagere economische groei, een hogere werkloosheid en minder welvaart.

Zelfs in het Verenigde Koninkrijk zien we een kentering. Voorstanders van een vertrek uit de EU worden daar geconfronteerd met goed gedocumenteerde onafhankelijke onderzoeken waaruit blijkt dat er daardoor miljoenen banen verloren gaan en de Britse economie zal gaan krimpen. Dit onheil weten ze niet te weerleggen.

Het belang van de EU neemt toe

De komende decennia zal het economische belang van het lidmaatschap van de EU alleen maar toenemen. De EU is nog steeds het grootse handelsblok van de wereld. Door deze economische machtspositie kunnen lidstaten profiteren van de gunstige handels- en investeringsverdragen die door Brussel wereldwijd worden gesloten. Individuele landen zijn op eigen houtje niet in staat deze voordelen die tot extra werk en welvaart leiden, te realiseren.

Daar komt nog bij dat door de opmars van de digitale economie ondernemingen steeds minder honkvast worden. Zo moet een land dat de euro afschaft er op rekenen dat een deel van het internationale bedrijfsleven dat veel profijt heeft van de handelsvoordelen van de munt en de EU dat land snel zal verlaten. In het digitale tijdperk kunnen ondernemers met een druk op de knop een vestigingsplaats in een land creëren dat wel de euro handhaaft en dus voordelen biedt.

Het overgrote deel van de EU-bevolking is werkzaam in het bedrijfsleven. Door bezuinigen in de overheidssectoren zal dit aandeel alleen maar groeien. Vrijwel alle ondernemers in Europa zijn voorstander van de EU en de euro. Ze hebben dit samenwerkingsverband hard nodig om internationaal te kunnen concurreren.

Politieke partijen die pro EU en de euro zijn, hebben daarom een veel beter verhaal dan de tegenstanders. Maar dat verhaal moet dan wel worden verteld. Ze moeten stoppen met zwalken en eindelijk eens beginnen met een opsomming van de vele voordelen die de EU voor de burgers van de lidstaten per saldo heeft opgeleverd.

Niet weglopen voor problemen en nadelen

De voorstanders moeten niet weglopen voor de problemen en nadelen van de EU, maar het ligt niet voor de hand dat ze daar een campagnethema van maken; dat doen de tegenstanders wel. Bovendien is het goed mogelijk de kiezers duidelijk te maken dat de voordelen samen kunnen gaan met het wegnemen van nadelen.

Zo is het voor de economische slagkracht van de EU niet nodig om van de EU een politieke unie te maken. De economische toekomst en welvaart van Europa kunnen ook zonder ingrijpende soevereiniteitsoverdrachten worden gerealiseerd, zoals met effectievere vormen van financiële en economische coördinatie tussen de eurolanden en een onafhankelijk toezicht op de Europese bankensector.

Veel burgers beseffen heel goed dat Europa van cruciale betekenis is voor hun baan en inkomen. In alle lidstaten kan het draagvlak voor de EU worden vergroot door daarop de nadruk te leggen en tegelijk een serieus begin te maken met de ontmanteling van de Brusselse bureaucratie en daarnaast de onnodige bemoeienis met het nationale beleid van lidstaten te schrappen.

Daarnaast zal de EU de publieke opinie voor zich moeten winnen met een aansprekend meerjarenplan dat leidt tot een duurzame (groene) economische groei, extra banen en een Europa met een sociaal gezicht.

Nog steeds is er een meerderheid van de Europese kiezers voorstander van de EU, maar het is wel nodig dat deze kiezers straks naar de stembus gaan om hun werkgelegenheid te verdedigen tegen een luidruchtige minderheid die helemaal niets te bieden heeft en de welvaart van Europa op het spel wil zetten. Deze meerderheid heeft behoefte aan het goede verhaal over Europa.