Nieuws/Financieel

SACREBL-EU

Laten we de PIIGS (Portugal, Ierland, Italië, Griekenland en Spanje) even vergeten. Laten we naar de kern van de EU en de eurozone kijken: Duitsland en Frankrijk. De as van macht in Europa is een passende omschrijving. Alles wat voorafging aan de EU (WOI en II, Napoleon, de Romeinen, et cetera), de Fransen en Duitsers speelden grote rollen. Nu is dit niet anders, maar de gekozen route wel.

In plaats van tegenover elkaar te staan, proberen deze twee landen met hun aanhang te komen tot een Europese unie; in samenspraak en niet in tegenspraak. Europa laten samensmelten zodat er geen reden meer zal zijn voor militair conflict, met als bonus economische voorspoed. Mooie motieven en doelen, maar hoe groot is de kans dat deze doelstelling wordt bereikt met de gekozen route (supranationaal met als einddoel EU-federalisme)?

Convergentie

Eén van de hoofddoelen van de EU was om de landen in Europa dichter tot elkaar te brengen. In eerste instantie door handel en vervolgens door steeds verdergaande politieke integratie. Uiteindelijk worden we één (convergentie) en dat is mooi, want ruzie in je eentje maken gaat niet.

De vraag is dan ook: zijn deze twee grootmachten nader tot elkaar gekomen? Als we de PIIGS vergelijken met de rest van de eurozone en de EU, dan is het duidelijk dat hier juist divergentie heeft plaatsgevonden. Maar aangezien de macht en drijvende kracht bij Frankrijk en Duitsland liggen, moet er naar deze twee landen worden gekeken om te bepalen of de euro dan wel de EU houdbaar zijn.

De verschillen

Volgens een enquête van Gallup, is de steun voor EU-leiderschap in de meeste gevallen gedaald.

 

Wat opvalt, is dat waar Duitsland zowat bovenaan staat met 59%, Frankrijk aan de andere kant van het spectrum te vinden is; namelijk 38%. De steun voor de ingeslagen koers van de EU kan dus niet bepaald op brede steun rekenen in Duitsland, laat staan in Frankrijk. Als we de populariteitspeilingen over Merkel en Hollande erbij halen, dan is het beeld ook weer markant verschillend. Merkel scoort 70%, terwijl Hollande niet verder komt dan 22%. Samen weliswaar bijna 100%, maar zo werkt het helaas niet.

Steun ontbreekt

Deze cijfers zijn erg belangrijk, want ze geven de bereidheid (en macht/steun) aan om noodzakelijk geachte veranderingen door te voeren. En Frankrijk heeft heel wat door te voeren… Haar banken zijn nog steeds zwak (is trouwens ook het geval in Duitsland), het pensioensysteem is onhoudbaar, vergrijzing begint een steeds grotere impact te krijgen, het toptarief voor inkomstenbelasting ligt op een schrikbarende 75% (door eenmalige lasten betaalden velen meer dan 100%!).

Deed me denken aan dit waargebeurde 'sprookje' Pomperipossa, een totaal niet flexibele arbeidsmarkt, enorme brain drain, en zo verder.

Ook op economisch gebied zijn de verschillen tussen Duitsland en Frankrijk zorgwekkend. Het BBP van Duitsland groeit 2,5 keer harder dan dat van Frankrijk (was meer, maar Duitsland vertraagt nu); de werkloosheid in Frankrijk is bijna twee keer hoger dan in Duitsland; en het overheidstekort is meer dan 4% in Frankrijk terwijl Duitsland rond de 0 hangt.

Kijkend naar de economische voorspellingen, dan is één ding zeker: Duitsland en Frankrijk zullen economisch alleen maar verder uit elkaar groeien (divergentie). Dit zal de al onhoudbare situatie doen verergeren.

Hoe kan Hollande, die een recordlage steun heeft onder de eigen bevolking, of het EU-leiderschap, dat ook een recordlage steun heeft onder de Fransen, het voor elkaar krijgen om Frankrijk zodanig te hervormen dat ze in de pas gaat lopen met Duitsland? En ook al zou die steun er zijn, hoe in godsnaam laat je twee dermate verschillende landen op dezelfde maat marcheren? Ik zie het niet, u wel?

Donkere wolken

De verschillen tussen de twee grootmachten zullen dus alleen maar toenemen en dit zal Duitsland verder in een positie manoeuvreren waarin ze Frankrijk (verder en meer) financieel moeten ondersteunen.

De relatie zal dus nog onevenwichtiger worden en, zoals in de Gallup-peiling duidelijk is te zien, leidt dit juist weer tot een verdere afbrokkeling van de steun. Met een Frankrijk dat steeds meer tot de PIIGS gaat behoren, is de zelfdestructie van de eurozone (en de EU) in gang gezet. De crisis gaat dus juist verergeren. Dat u het weet.

Onze elite blijft echter de feiten negeren. Iedere criticaster van de EU/eurozone is een xenofoob, populist, nationalist etcetera. De adviesgroepjes in en rond de Europese Commissie fabriceren plannen om solidariteit een verplicht vak te maken op scholen en om de media te verplichten iedere dag de solidariteit (lees steun voor EU) te bevorderen.

Xenofobie, populisme en nationalisme moeten strafbaar worden (een persoon met een anti-EU-mening is alle drie en zou dus strafbaar zijn)! Het trieste is dus dat je geen afwijkende mening meer mag hebben. Totale convergentie. Dit zegt toch alles?

Alexander Sassen van Elsloo is oprichter van Sassen Research & Consultancy Company. Voorheen was hij head of research bij Hobart Capital Markets in Londen en deed hij aandelen- en hedgefundsales bij onder andere Kepler, MF Global en Rabo Securities.