Nieuws/Financieel
1020835
Financieel

Blik op 2014: 4,5 kans

De mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest. Het is net als bij de tandarts, als je eenmaal in de stoel ligt blijkt het mee te vallen. Scheidend Fed-voorzitter Ben Bernanke heeft de financiële wereld de juiste verdoving toegediend om haar gerust te stellen. Nu het tapering-eitje gelegd is – een afbouw met 12% - kunnen we met een even gerust hart aan het kerstdiner om daarna onze strategie voor 2014 uit te stippelen.

Want ook volgend jaar moet er geld verdiend worden, zeker nadat we de laatste dagen weer met de neus op de feiten gedrukt zijn voor wat betreft alle gemiste kansen. Zo had je toch in ‘high yield’ moeten zitten en niet in saaie staatsleningen. Stom, stom, stom, waarom wisten wij dat niet? Ik vind trouwens wel dat ze daar een beetje laat mee zijn, had dat niet aan het begin van het jaar gekund?

Weten doen we het allemaal niet, maar we zijn ons er wel van bewust dat we het niet weten. Zoals Mark Twain al zei: “Het is niet wat je niet weet dat je in de problemen brengt, maar datgene waarvan je het zeker denkt te weten, terwijl dat niet zo blijkt te zijn.“

Vandaar dat we met ons gezond verstand (boerenverstand is in mijn geval misschien passender) naar enkele kanshebbers zullen kijken.

High Yield

High yield betekent hoog rendement. Dat is niet zo maar. We willen dit ‘hoog-risicopapier van een niet-kredietwaardige debiteur’ wel kopen, maar dan moet er qua rendement minimaal een zes voor de komma staan.

Nu ligt dat ongeveer op de helft. Er zal eerst een normale vergoeding moeten komen voor het risico dat je loopt. We zullen ook in 2014 op onze qui-vive zijn om toe te slaan als er zich in dit veld kansen voordoen.

Duitse Mittelstandsmarkt

Voor de Duitse markt van MKB-leningen geldt hetzelfde. Als er klappen uitgedeeld worden, zitten er ook leningen tussen die onterecht een tik krijgen, puur omdat ze toevallig in het verkeerde rijtje stonden. Huiswerk verrichten is in deze sector absolute noodzaak en daarbij leunen we als vertrouwd op het oordeel van Willem Okkerse, die aan de deur streng selecteert.

Griekse (bank)aandelen

De Griekse beursindex is dit jaar met meer dan 20% gestegen. Te laat, gemiste kans. Maar dat hangt er maar vanaf waar je van uitgaat. Een Griekse aandelenindex van 1.130 punten valt mee als terugkijken naar 2009, toen er 2.800 op het bord stond, om nog maar te zwijgen van het niveau van 5.300 in 2007. Volgens analisten die de Griekse markt volgen ligt de gemiddelde koers/winst van de Griekse beurs op vier.

Als we na eigen onderzoek mogen concluderen dat deze bewering aardig klopt, dan sluiten wij niet uit dat we volgend jaar Griekse aandelen in portefeuille hebben. Toevallig (of niet) hebben we dit jaar al wat voorwerk verricht bij de Griekse banken. Je moet kopen als het laag staat. Maar zegt u nou zelf: een k/w van vier, dat kan toch niet waar zijn?

Rentedingen (TBT)

Terug naar de tapering. Veel veranderingen gaan niet geleidelijk, maar met horten en stoten. Rentemarkten zullen ook in 2014 te maken krijgen met onverwachte – positieve – verrassingen die duiden op een sterk economisch herstel. Er hoeft bijvoorbeeld maar een werkloosheidscijfer op te duiken waaruit blijkt dat de arbeidsmarkt veel sneller herstelt dan verwacht en je hebt de poppetjes aan het dansen. Met als gevolg dat de rente van schrik zal oplopen.

Obligaties met een lange looptijd zijn gevoeliger voor renteveranderingen. Bij een stijging van de rente zullen de koersen van deze leningen dan ook het hardste dalen. Om van die rentestijging – en dus de koersdaling van de obligaties – te profiteren, zijn er producten op de markt. Een daarvan is de Proshares Ultrashort Treasury op langlopende Amerikaanse staatsleningen (tickercode: TBT).

De koers van dit product stijgt als de koersen dalen van Amerikaanse staatsleningen met een looptijd van 20 jaar en langer. En dat met een factor 2. Door de hefboom van 1:2 stijgen de Proshares dubbel zo hard bij een daling van de koersen van langlopende staatsleningen in de V.S. Let wel goed op de voorwaarden, want het is en blijft een gestructureerd product.

Royal Dutch Shell (onder de 20 euro)

Je kon de laatste weken geen analist tegenkomen of Shell stond hoog op de kooplijstjes. Ik zet daar mijn vraagtekens bij. Ondanks alle positieve commentaren. Ondanks de schaamlap van het ‘hoge dividendrendement’ voor als het weer eens tegen zit. En dankzij het feit dat beleggers door alle aanbevelingen al tot over hun oren in het aandeel moeten zitten.

Daarom heb ik mijn bedenkingen. Want om een aandeel omhoog te tillen, is vers geld nodig. Mijn argumenten zijn van fundamentele aard. De olieprijs gaat dalen, want er is olie zat en dat wordt het komende jaar alleen maar meer. We zien oude bekenden terugkeren op de oliemarkt, zoals Iran, Irak en Libië. De grootste energieslurper ter wereld, de VS, delft steeds meer olie en gas op eigen bodem en wordt dus minder afhankelijk van import.

De meeste handel in olie is niet langer fysiek maar vindt plaats in afgeleide producten. Dat zorgt voor een virtuele wereld, die veel gevoeliger is voor sentimenten en die een prijsdaling kan versterken. Al deze zaken maken dat ik Shell graag in portefeuille zou willen hebben, maar dan onder de 20 euro, zo rond de 18. Tot die tijd: kijk eens naar Südzucker (19 euro) en Xerox ($ 11,75).

Ron Boer is partner bij Het Effectenhuis Commissionairs B.V., een onafhankelijke specialist in de advisering en handel in obligaties en tevens beheerder van het OK Wereld Fonds. Cliënten van Het Effectenhuis kunnen een positie hebben in de behandelde fondsen op het moment van publicatie. Mocht u tot koop of verkoop overgaan, overleg vooraf altijd met uw adviseur/beheerder.