Nieuws/Financieel
1067896
Financieel

Liquiditeit is handel

Hoe meer liquide een ETF is hoe gemakkelijker het is hem tegen redelijke kosten te verhandelen. De liquiditeit van een ETF kan van grote invloed zijn op de kosten en daarmee op het rendement.

Een matige liquiditeit kan leiden tot problemen bij het aan- of verkopen en hogere transactiekosten (hogere bied/laat spread). Omdat het niet makkelijk is om kopers of verkopers te vinden voor de ETF en het niet eenvoudig is om een prijs af te spreken die beide partijen bevalt. Dat gaat doorgaans veel eenvoudiger bij ETF's met veel beheerd vermogen die veelvuldig worden verhandeld op de beurs. In dat geval is de bied/laat spread vaak lager.

ETF’s hebben twee bronnen van liquiditeit. De eerste is de liquiditeit op de beurs en buiten de beurs: ook wel over-the-counter (OTC) geheten. Beide worden aangeduid als de secundaire markt voor ETF’s, de markt waarop beleggers actief zijn. In het geval van OTC-transacties gaat het vaak om institutionele kopers en verkopers, die grote hoeveelheden verhandelen zonder tussenkomst van de beurs.

ETF’s worden ‘geboren’ en beëindigd op de primaire markt. Officieel erkende marktpartijen kunnen hier nieuwe ETF-aandelen creëren door aan de ETF-aanbieder geld of effecten aan te bieden in ruil voor aandelen in een bepaald fonds. Hoewel de meeste beleggers op de secundaire markt handelen, is het met het oog op krappe spreads en lage kosten van belang dat zowel de secundaire als de primaire markt efficiënt werken.

Twee vragen zijn van belang voor beleggers om te bepalen wat de beste manier is om in een ETF te handelen:

Wat is the spread?

De spread van de ETF is het verschil tussen de bied- en laatprijs; oftewel de kosten die in rekening worden gebracht door de marktmaker: de partij die koper en verkoper samenbrengt bij het kopen of verkopen van de ETF. Om aankoop en/of verkoop aantrekkelijk te maken, dient de spread zo dicht mogelijk bij de middenkoers te liggen.

Wat is de diepte van de markt?

De diepte verwijst naar de omvang van een order die een belegger kan uitvoeren. Als het orderboek aangeeft dat een belegger 10.000 eenheden kan kopen/verkopen, is dit het maximale aantal dat direct kan worden verhandeld zonder gebruik te maken van andere middelen. Grotere transacties (meestal hoger dan 20% van het gemiddelde dagvolume of vijf keer het gemiddelde orderboek) zijn alleen mogelijk door over-the-counter transacties.