Nieuws/Financieel

Flower Power a la Turka

De Turkse index beleefde afgelopen week een crash. Niet alleen de beurs maar ook het vertrouwen in de stabiliteit van de tot vorige week zonnig gestemde toekomst van het land is geschaad lijkt wel.

Even een statement vooraf voordat dingen een eigen leven gaan leiden. Ik schrijf deze column niet over Turkije omdat ik van Turkse origine ben, noch omdat ik volledig begrijp wat er gebeurt, laat staan omdat ik de behoefte heb om de gebeurtenissen uit te leggen. De reden is dat ik regelmatig over de aandelenbeurs  van Istanbul en de Turkse lira verhaal en er de afgelopen week echt wel iets significants heeft plaats gevonden.

Wat er in de kapitaalmarkten plaatsvindt is een zogeheten melt-down van de waardes die de afgelopen jaren uit optimisme zijn opgebouwd. Ik moet wel zeggen dat ik zelden zo relaxed een crash heb meegemaakt. Ja, ik was echt daar deze week echter niet in het strijdgewoel. Op televisie en in de kranten heb ik rare dingen gezien. Beelden van er op los hakkende politiemensen afgewisseld door flowerpower-achtige taferelen, afhankelijk welke politieke voorkeur het desbetreffende mediakanaal heeft. De beelden van de politie en de bakken met traangas spreken voor zich maar de Flower Power toonde zich op twee manieren.

De demonstratie voor het behoud van bomen en het park waarin ze staan die uitliep op een slagveld naar Ottomaanse maatstaven sloeg over naar de rest van het land en binnen enkele dagen had iedereen die een klacht had over de harde hand van premier Erdogan en de zijnen zijn podium gevonden. De 'make love not war'-stemming werd gesmoord in bloed, zweet en traangas en er leek geen houden aan midden in de week. Hetgeen een vroegtijdig einde van het bewind van 'de hoofddoekenpartij' voorlopig heeft weten te voorkomen is het zalvende optreden van president Gül geweest. Over Flower Power gesproken, Gül betekent roos. Door eenheid en kalmte te prediken heeft hij de gemoederen bedaard in afwezigheid van de premier.

Als relatieve buitenstaander heb ik ook mijn vragen en heel toevallig raakte ik op de terugweg van een weekje vakantie in gesprek over dit onderwerp met mijn lokaal beter onderlegde buurman in het vliegtuig. Hij vertelde mij dat Turkije een aantal belangrijke momenten te wachten staan. Als eerste volgende week, wanneer de premier terug is van staatbezoek. De premier zal dan moeten reageren op de gebeurtenissen van de afgelopen week. Dat zijn de korte termijn vooruitzichten. Ten tweede, over negen maanden wanneer de lokale verkiezingen plaatshebben, dan zal blijken hoeveel er over is van de steun aan Erdogan en de zijnen. Dat zijn de middenlange termijn vooruitzichten. Ten derde, over drie jaar wanneer de echte grote verkiezingen plaatshebben. Dan zal Turkije een mening moeten vormen over de toekomst  van het land. De grote joker in dit spel is de zeer jonge demografie van Turkije. Dus wat zegt de jeugd die opgroeit in toenemende welvaart over dit alles. Dat vormt het lange termijn beeld.

De grote vraag hierbij is in hoeverre het boetekleed aan de oudgedienden van dat moment zal kleven. Daaruit zal blijken of deze lont uit het vat is gehaald door de nu heersende stroming. Tot zover de politiek. Ik kan u zeggen dat iedereen in Turkije het hier over heeft. Wesley en Yolanthe doen er even niet meer toe op dit moment. Net zo min als er nu geen zier wordt gegeven om het verloop van de aandelenkoersen in Istanbul. Wij malen daar des te meer om, want wat is de schade vanuit technisch oogpunt zover?

Dit is het lange termijn beeld van de beurs na de turbulente eerste week van juni 2013.

Niet zo mooi op het eerste gezicht maar het valt mee. De daling heeft frappant genoeg slechts een 50% correctie betekend van de stijging sinds medio 2012. Deze weekgrafiek toont dat er geen blijvende schade is aangericht voor de lange termijn. Dat is onderhevig aan de ontwikkelingen in de komende maanden maar zoals het er nu voor ligt biedt deze daling zelfs kansen. Nu we 20% lager zijn geweest deze week is de steunzone tussen 70.000 en 60.000 bereikt en is er geen trend gebroken. Dit biedt kansen want zover is al het bovenstaande en meer ingeprijsd en valt de schade dus mee.

De korte termijn grafiek toont dat de financiële wereld hoopvol is voor de komende weken. Zo plotseling als het begon wordt hier nog geen structureel economisch gevolg aan toegedicht. Wellicht maakt het niet zo veel uit wat er gezegd wordt en lijkt het er op dat ondanks de gebeurtenissen van de afgelopen week de potentie in de Turkse toekomst nog steeds als positief wordt gezien. Wie er ook regeert, de motor draait en die zal niet stoppen is de gedachte. Het is geen lente in Turkije het is hoog zomer en Turken zijn geen Arabieren. Bij een stijging die boven 80.000 uitkomt geldt dat de rook optrekt en de kansen worden gezien. Iyi haftasonu, ofwel, prettig weekend.

Disclaimer

EREM + NIKKEN is een merknaam van LeoMont BV. Deze onderneming verleent een divers scala aan financiële diensten aan particuliere en professionele cliënten. Onze analyses zijn bedoeld als achtergrondinformatie over de financiële markten en vormen geen beleggingsadvies of aanbeveling tot het doen van transacties. Wij aanvaarden geen aansprakelijkheid voor eventuele onvolledigheid, onjuistheid of gevolgen van informatie die voor onze analyses wordt gebruikt. De waarden waarop onze analyses gebaseerd zijn kunnen onderdeel uitmaken van de E+N Portefeuilles die opgebouwd zijn uit ABNAMRO Turbo’s. Raadpleeg meerdere bronnen en neem zelf beslissingen. Voor meer informatie e-mail naarinfo@leomont.com