Nieuws/Financieel
1128128
Financieel

Rabobank: we wisten het niet

We zullen het waarschijnlijk nooit weten. Wist de Rabo-top werkelijk niet van dopinggebruik door hun ‘equipe’? De ploegleider zal het geweten hebben, de medicijnman schreef het voor, ieder zichzelf respecterende wielrenner deed het, de als strontvliegen rondom de renners fladderende journalisten wisten het, ja zelfs Mart Smeets (specialist in wielerepos) moet het geweten hebben, de echte wielerfans wisten van de hoed en de rand, kortom iedereen wist het.

Maar er was een kleine groep bankbestuurders, nota bene hoofdsponsors en meerijdende fans van de tourcaravan, die naar eigen zeggen niets wisten van al deze ongein. Ze stonden erbij, keken ernaar en zagen helemaal niks. Gisteren nog wist ex-bestuurder H. Wijffels op Tv te verkondigen: “wir haben es nicht gewusst”. “We hebben (we waren er wel bij) er wel eens naar gevraagd”. Maar dan zeiden ploegleiders en artsen in koor dat alles okay was; dat geloofde vriend Herman dan subiet. My ass!

Of ze zijn naïef en ziende blind, of belazeren de kluit gigantisch. De huidige CEO zegt zelf, zich gefopt te voelen. Vriend Herman zei in zijn interview iets opmerkelijks: “de bedriegers mogen hun prijzengeld e.d. gewoon houden”. Dan begint mijn achterdochtige ik te denken van, ho, dit gaat te makkelijk. De wielrenners nemen de schuld op zich van dopinggebruik en dekken ‘de capo di tutti capi’ vakkundig af; hem mag geen blaam treffen.

Hoe Siciliaans wil je het hebben? In 1996 is zoiets gezegd als: zonder dope rijden jullie als een stel poldernichten. Als jullie willen meevlammen met die Spaanse, Italiaanse en Amerikaanse gifslikkers (met epo vlieg je in 37 minuten Alpe  d’Huez op; zonder duurt het zeker 10 minuten langer), ga dan je gang. Maar als je wordt betrapt, sta je er alleen voor: ‘’I know nothing…,’’, aldus de chef. Aan de slag! Kom op boys, als je ertussen zit, weet je ervan. Zeker als je de baas bent.

Nu sprak ik laatst op een kerstborrel in Amsterdam een ex-Robecotopman, tevens groot wielerfanaat; ik noem hem gemakshalve mijnheer ‘J’. Ik vroeg hem naar de kennis bij de banktop met betrekking tot epogebruik en ander verboden snoepgoed. ‘J’ wist meer van dope dan een coffeeshophouder van harddrugs, paddo’s, heroïne en nederwiet bij elkaar. Hij wist zoveel van dit snoepgoed, dat hij er een boekje vol over zou kunnen schrijven. Zijn medebestuurders waren net zo op de hoogte, zo mocht ik opmaken.

Michael Rasmussen heeft nu een 'zaak' lopen bij de onafhankelijke rechter in Arnhem, waarin hij ruim € 5 miljoen eist van voormalig werkgever Rabobank die hem in zijn ogen, toen, onterecht heeft ontslagen. De 8.000 weduwen van Srebrenica kregen deze week al een tik op de neus van de ‘’onafhankelijke rechter’’ te Arnhem.

Dan kan onze Deense vriend het bij dit instituut natuurlijk helemaal schudden. Rasmussen heeft lak aan de gemaakte afspraak met de ‘capo di tutti capi’ en alles wat daarmee verbonden is. Hij schetste overigens een plausibeler beeld van de toenmalige werkomgeving, dan vriend Michael Boogerd. Rabobank en ‘n onafhankelijk rechter te Arnhem, twee zwaargewichten, dat voelt niet goed…althans voor sprietje Rasmussen. Helaas!

Het valt te hopen dat het management van de bank met zijn core business, het verstrekken van hypotheken, zorgvuldiger omgaat dan met de onhandig verlopen wielercarrière. De voorbije week meldde de bank een afschrijving van ruim € 2 miljard. Met de sores in de maag van 50% van de Hollandse hypotheekberg van ruim € 700 miljard,  zal de bank in de nabije toekomst nog veel meer moeten afschrijven. Sowieso vreemd dat men een zulk fors marktaandeel ambieert in één deelmarkt.

Het aantal 'onder water hypotheken' zal naar verwacht het komende jaar de 30% met alle gemak passeren; dat wordt, voor de bank, geen feest. Een additionele afschrijving van meer dan € 10 miljard op de hypotheekportefeuille zou een stevige bres slaan in het core tier-1 vermogen (eind 2012) van € 29 miljard van de bank (balanstotaal: € 752 miljard). De Rabobank zegt in het jaarverslag bezorgd te zijn betreffende de rappe toename van betaalproblemen bij hun clientèle (letterlijk): “dat grote groepen klanten in de financiële problemen zitten”…. 

Met deze uitspraak ventileert de bank openlijk over de pijn die ze in de hypotheekportefeuille voelt. Valt de Rabobank ook in handen van de staat, dan valt Nederland internationaal gezien hard van zijn voetstuk en kan het de AAA-rating op z’n buik schrijven. Dan is wel het bonusprobleem en de te hoge (opgeëiste) salarissen van het management bij banken opgelost: iedereen hooguit ‘’een balkje’’, en daarmee basta.

Dat volgens minister Dijsselbloem het vinden van een topbankier erg moeilijk is en het bestieren van de SNS-bank € 550.000 mag kosten, moet een grap zijn.  Dijsselbloem had mogelijk op moment van voorlezen van deze kwatsch een fruitvliegje in zijn oog en zag het even niet helemaal helder. Voor de Rabo-top moeten we maar hopen dat ze een mud fruitvliegjes in hun ogen hadden zitten, toen in de toercaravan de doping met karrenvrachten tegelijk werd binnengehaald. Van tenminste één financiële tycoon vond ik het sportief dat hij vrolijk opbiechtte in hart en nieren dopingspecialist te zijn. Michael Boogerd ging deze week te biecht, nu ‘’ De Heren van Stand’’ nog…

Rechinald Melchers is onafhankelijk financieel analist.