Financieel/Stan Huygens Journaal
1176555489
Stan Huygens Journaal

Ali B. zoekt winnaar van Positivity Award:

Wie denkt het best in oplossingen?

Wie wordt de meest positieve Nederlander van het jaar? Het klinkt misschien raadselachtig wat daarmee wordt bedoeld. Maar het gaat om een lichtend voorbeeld van een oplosser, een opbeurder, iemand die een grote inspiratie is. Hoeveel mensen zo iemand kennen, blijkt uit de bijna 30.000 reacties die er kwamen op de oproep om mensen te kandideren voor deze Positivity Award.

De verkiezing gaat uit van wellicht de bekendste landelijke netwerkdag, de Big Improvement Day, die op 19 mei plaatsvindt in het gloednieuwe Afas-theater in Leusden. Ali B. is voorzitter van de jury, waarin onder anderen bedrijfsfinancier Joop Drechsel, LinkedIn-directeur Arno Nienhuis en JCDecaux-directielid Bart de Vries zitting hebben. Hieronder volgen drie van de duizenden kandidaten. Wie de jury aanwijst als winnaar wordt al volgende week bekendgemaakt op twitter @StanHuygens.

’Een voordeel dat ik open ben!’

Akif Andal uit Amsterdam-West heeft een lichamelijke beperking. Hij zit in een rolstoel en hij heeft moeite met spreken. Maar hij is een baken van levenslust. „Wees altijd tevreden met wat je hebt”, zingt deze influencer zijn vele volgers toe op Instagram. „Wees altijd blij en dankbaar, want dat maakt jou gelukkiger!” En het dwingt bovendien groot respect af in je omgeving.

Na zijn middelbare schooltijd ontwikkelde Akif zichzelf op de computer ien met Instagram, met het maken van websites en het redigeren van zijn eigen YouTube-kanaal: „Ik wil alle mensen laten zien, dat je met een beperking ook dingen kan bereiken. Ik kan niet alles, maar dat betekent niet dat ik niks kan”, laat deze kandidaat weten op de site van de gemeente Amsterdam. „Ik krijg bijna dagelijks leuke berichten van jongeren. Dat ik ze motiveer. Dat vind ik leuk.”

Bescheiden voegt hij eraan toe dat hij goed begrijpt dit niet iedereen gegeven is: „Ik heb het voordeel dat ik een open jongen ben en zelf initiatieven neem.”

’Ik dacht’ dat kan beter’

De vader van architect Eric van Pelt verhuisde naar een zorghuis, vlak voor de corona-uitbraak van vorig jaar. „We mochten niet bij hem op bezoek”, zegt de gebouwenontwerper uit Cromvoirt. „We konden elkaar alleen spreken vanachter een raam in de gevel. Je stond buiten in de kou. Ik dacht: ’Dat moet toch beter kunnen’ en zo bedacht ik de Palaverbox.” Het is een glazen hok met twee ruimtes, gescheiden door een dichte glaswand. Je ziet elkaar van top tot teen, terwijl je met elkaar kan praten zonder telefoon, door een geluidsinstallatie.

„Ik heb het genoemd naar ’palaveren’ het woord dat voor ’praten’ wordt gebruikt in de varende wereld. Want mijn vader was een zeeman.”

Afgelopen tijd zijn er tien van dergelijk boxen geplaatst. „De dankbaarheid van de bewoners van de zorglocaties was steeds weer overweldigend.”

’We mogen gewoon spelen’

Bregje Bullens

Bregje Bullens

Bregje Bullens uit Rosmalen wil de wereld fraaier maken. En de verandercoach maakt er haar werk van, waardoor ze meedingt voor de Positivity Award in de categorie voor bedrijven.

„Wat ik merk, is dat we zeer leven vanuit ons hoofd. We willen allemaal dat we uniek zijn. Maar gewoon mens zijn, dat zijn we vergeten. We zitten allemaal vast in een mal. De eenzaamheid groeit en angsten nemen toe”, ondervindt zij. Als mensen meer zichzelf durven zijn en minder degene die ze vermoeden dat ze moeten zijn, dan neemt het levensgeluk in haar ervaring toe. „Naarmate je leeftijd vordert, word je echter steeds rationeler. Terwijl we ook nog gewoon mogen spelen...”

Vanuit haar ZoetZuur Kumpany coacht Bullens directeuren en personeelsleden op een eigen, provocatieve manier: „Het is even door de zure appel heen bijten, maar daarna word je nooit meer zoals daarvoor.”

Geen baas is veilig: „Als ik de opdracht krijg om het personeel op te peppen, praat ik eerst eens intensief met de leidinggevende ...”