Nieuws/Financieel
1270529146
Financieel

Column: Het recept voor een nieuwe rally?

De markten beleefden door Mario Draghi vorige week een tweede ’whatever it takes’-momentje. Dit keer gebeurde dat voordat de markten hem er echt toe noopten. In die zin was het misschien wel wat vroeg.

De economie in de eurozone groeit nog steeds, al vlakt die groei wel af naar ongeveer 1,5 procent, en een recessie is uit beeld geraakt. Ook is de inflatie nog steeds (te) laag, maar ook niet verder verslechterd, onder andere dankzij de btw-verhoging van Rutte.

Daarom zal het waarschijnlijk bij ’management by speech’ blijven en zal de ECB geen werkelijke actie ondernemen.

Waarschijnlijk waren de opmerkingen van Draghi vorige week in Sintra, die opmerkelijk genoeg niet tijdens een officiële persconferentie werden gedaan maar tijdens een toespraak, vooral ingegeven omdat ook de andere centrale banken als de Fed, de Bank of Japan en de Bank of England opmerkingen in deze richting zouden maken. De man die nog nooit de rente verhoogd heeft kan dan niet achter blijven.

Centrale banken domineren

Niet alleen de ECB, maar ook de Federal Reserve en andere centrale banken zeggen desgewenst alles in het werk te zullen zetten om de economische groei te bestendigen.

Zo is de Chinese bank bereid de rente te verlagen, terwijl de centrale banken van India en Australië (een land dat nota bene sinds 1991 geen recessie meer heeft gekend) dit al daadwerkelijk hebben gedaan. Tenslotte hebben ook Rusland en Brazilië verklaard klaar te staan voor een renteverlaging.

Kort samengevat, iedere keer wanneer de economie en de beurs in een gevarenzone dreigen te komen blijken de centrale banken in het geweer te komen met een reddingsoperatie.

"Het geeft beleggers het gevoel veilig in de beurs te kunnen stappen"

Zo bezien kun je met recht spreken van een onzichtbare putoptie onder de markten. Het geeft beleggers het gevoel veilig in de beurs te kunnen stappen.

Wanneer het mis dreigt te gaan is de redding immers steeds nabij zowel in de vorm van renteverlaging als in de vorm van een opkoopprogramma van bijvoorbeeld staatsobligaties.

De Fed hield haar kruit nog even droog. Een renteverlaging, hoe sterk Trump daar ook op aandringt, is op basis van de harde economische cijfers (nog) niet nodig.

Sterker nog, hij zou eigenlijk het liefst van Powell af willen. Naar mijn mening wil hij niet zozeer van Powell af, maar wil hij gewoon als een klein kind zijn zin krijgen.

Hij had bij de benoeming van Powell gedacht dat deze hem aan een leiband getrouw zou volgen maar dat blijkt (gelukkig) niet het geval. Het is ook geen erg verstandige uitspraak van hem. Hij zou zoiets beter in stilte achter de schermen kunnen laten onderzoeken.

Ondergraving vertrouwen

De huidige gang van zaken ondergraaft het vertrouwen in de Fed. Wanneer het vertrouwen in de Fed wegvalt, is de onzichtbare put onder de markten waardeloos. De miscalculatie ligt natuurlijk niet aan Trump zelf maar aan Powell en dus wil Trump doen wat hij in zijn bedrijf altijd al gedaan heeft met de niet jaknikkers: ’fire the guy’.

Mooi was de opmerking vorige week van Powell dat hij noch publiekelijk noch privé over gekozen personen wenst te spreken.

Wapenstilstand?

Terug naar de feiten. De economie van de Verenigde Staten groeit nog steeds. De potentiële bedreigingen als het slepende handelsconflict met China en de mogelijk daaruit voortvloeiende economische terugval worden wel al genoemd als mogelijke aanleidingen op basis waarvan men in de toekomst tot actie zou kunnen overgaan.

Doet Trump een handreiking naar de Chinezen (andersom verwacht ik deze niet) en kunnen ze een ’raamakkoord’ sluiten dan kan de wereldeconomie op eigen kracht aantrekken en is de hulp van Powell niet nodig.

Beleggers lijken al meer dan tevreden als er een wapenstilstand wordt bereikt.

Verwachtingsmanagement

Draghi heeft in zijn hele carrière als president van een centrale bank aangetoond dat zo’n belangrijk instituut niet daadwerkelijk iets hoeft te doen om de markten in beweging te krijgen. Beleggers attenderen op de mogelijkheid blijkt vaak voldoende.

Volgens een onderzoek van Bank of America Merrill Lynch zijn professionele beleggers meer bearish dan ooit sinds de crisis van 2008. Mede daarom staat er veel cash aan de zijlijn. Dat is vaak het beste moment om juist wel te gaan beleggen.

Veel cash aan de zijlijn, een overwegend sombere stemming onder beleggers wat betreft de vooruitzichten van de economie, een putoptie van de centrale banken, private equity-partijen die bulken van het geld en het niet kwijt lijken te kunnen.

Het recept voor een nieuwe rally?

Martine Hafkamp is algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer