Nieuws/Financieel
1292702
Financieel

Crisis = Brexit = Trump

Zijn we al uit de crisis die in 2007 is begonnen? Nee, we zitten er nog middenin!

Misschien is het minder duidelijk maar de lage economische groei, de lage koopkrachtverbetering, de financiële impulsen, de lage rente, de boosheid onder de bevolking, de politieke verrechtsing en verruwing en het opkomende protectionisme zijn allemaal tekenen aan de wand.

De crisis voorbij? Rot op, b*llsh*t, flauwekul, nonsens!

Groei en koopkracht

Het CPB voorspelt een groei van 1,8% voor dit jaar en 2,1% voor 2017. Mijn gevoel zegt dat dit aan de hoge kant is, maar 1) het is beter dan krimp en 2) het is een gemiddelde. Dit laatste betekent dat er naast groeisectoren dus ook sterke krimpsectoren zijn. Het betekent ook dat er naast groeiregio’s dus even sterke krimpregio’s zijn. En dat er dus mensen zijn die werken in een groeisector in een groeiregio, maar ook dat er per definitie evenveel Nederlanders zijn die zich in een krimpsector en een krimpregio bevinden.

Het meest duidelijk is de voorspelling van de koopkracht in 2017. Het CPB voorspelt een verbetering van 0,2%, hetgeen concreet betekent dat Jan Modaal (CPB: inkomen in 2017: €37.000 = € 2.846 bruto per maand = € 2.049 netto per maand) er netto vier euro en tien cent per maand op vooruit gaat. Pluspuntje: de inflatie is wel erg laag, wat betekent dat de meeste boodschappen in ieder geval niet (veel) duurder worden.

Financiële verruiming en rentestand

Om de economie te laten groeien pompen de wereldwijde centrale banken honderden miljarden per maand in de economie. USA: 80 miljard. EU: 80 miljard. Japan: 100 miljard. China: 200 miljard. UK: 100 tot 150 miljard. Per maand!

Maar ondanks dat er circa 20 miljard per dag in de economie wordt gepompt, blijft de groei op een schamele twee procent hangen en gaat de burger er volgend jaar wel 0,2% in koopkracht op vooruit. Laten we concluderen dat de financiële verruiming in ieder geval niet bij de burger terecht komt.

De rentestand is mondiaal tot het laagste punt gebracht. De spaarrente staat op 0,1 of 0,2 procent, voor grotere bedragen is het zelfs negatief (je moet betalen voor het sparen). En naast je eigen spaarcentjes heeft de lage rentestand ook een sterk negatief effect op honderdduizenden pensioenen. Waar de doelstelling van de lage rente juist is om bedrijven te laten investeren, waardoor de economie zou groeien, blijkt dit nauwelijks te werken. Plus: de gewone man op de straat wordt er negatief door geraakt, omdat zijn spaargeld niets meer oplevert en zijn pensioen verdampt. Klein lichtpuntje: bij het oversluiten van de hypotheek betaal je hierdoor wél minder rente.

Boos en angstig

De burger is boos! Boos op de politiek dat er niet voor zorgt dat Jan Modaal een goed betaalde baan heeft, een goed belegde boterham heeft en een lekker gespreid bedje heeft voor de toekomst. Jan met de pet heeft het gevoel dat Mark met de hoed vooral voor zichzelf zorgt en geen oog heeft voor de noden van het volk. Het ‘wij en zij-gevoel’ neemt toe, niet alleen tussen volk en politiek, tussen arm en rijk, maar ook tussen Nederlanders en buitenlanders. Het zijn de Polen en alle andere niet-Hollanders die ‘onze’ banen inpikken, tegen veel lagere salarissen willen werken en daarom zijn wij kwaad, verdrietig en angstig. In Engeland (Brexit) ging het over de immigranten (met name de Polen) en in de VS (Trump) ging het ook over die immigranten, met name de Mexicanen.

Als je koopkrachtverbetering op nagenoeg nul staat, als je baan op de tocht staat, als je werkloos thuis zit, als je pensioen opdroogt en als je aan het eind van je salaris steeds meer maand overhoudt en dat al jaren achtereen, dan wordt je toch ook pislink? Als je dan naar buitenlanders en anders gelovigen kijkt als dé oorzaak van alle problemen, dan is een ruk naar (extreem) rechts toch niet zo vreemd?

Voor protectionisme: ga rechts!

De crisis die begon in 2007 duurt nog steeds voort. De man op de straat voelt geen verbetering, hooguit verbetenheid jegens anderen. Die emoties worden gevoed door een afstandelijke politiek, dat gezien wordt als moraalridders uit een ivoren toren.

Als er vervolgens een nieuwe politieke partij opstaat die verwoordt dat de buitenlanders de schuld van alle problemen zijn, dat de eigen burger weer centraal moet komen te staan, dat er weer banen moeten komen voor de originele inwoners van het land, dan krijgt die partij snel veel volgers.

Spreek de taal van de boze, blanke, niet hoog-opgeleide man en je krijgt snel en veel toehoor. Ruwe taal, krachttermen, veel schelden, tieren en vloeken en vooral ‘Eigenlanders eerst en Anderlanders eruit!’ en je viert politieke hoogtij.

Populisme, verrechtsing en verruwing en opkomend protectionisme zijn het gevolg. De economische crisis en haar financiële gevolgen zijn nog steeds voelbaar in de portemonnee van Jan en Alleman en overal zijn de politieke gevolgen hiervan zichtbaar. De opkomst van de Gouden Dageraad in Griekenland, UKIP in Groot Brittannië, Le Pen in Frankrijk, AfD in Duitsland, Wilders in Nederland en Trump in de VS. Dat met name protectionisme juist leidt tot duurdere boodschappen en recessie, dat snapt die boze blanke toch niet, dus dat moet je vooral niet proberen uit te leggen.

De Brexit in het Verenigd Koninkrijk en de keuze voor Trump als aanstaande president van de USA (vanaf nu: the Divided States of America) zijn het bewijs dat de economische crisis écht nog niet voorbij zijn. Nog lang niet zelfs.

Iedere politicus die iets anders verklaart heeft geen contact meer met zijn achterban en moet vooruitzien naar verlies.