Nieuws/Financieel

Column: Drie redenen waarom wereldeconomie piekt in 2018

Het risico bestaat dat de nieuwe Fed-voorzitter Jerome Powell te sterk op de rem gaat staan.

Het risico bestaat dat de nieuwe Fed-voorzitter Jerome Powell te sterk op de rem gaat staan.

REUTERS

Wellicht zal het huidige Goudlokje-scenario zich ook in 2018 voortzetten. Dat betekent dus wereldwijd een gelijklopende en bovengemiddelde economische groei, en een lage maar rustig stijgende inflatie – precies zoals Goudlokje haar pap kreeg voorgeschoteld: niet te warm, niet te koud, maar precies goed. Tenzij uiteraard zombies plots roet in het eten komen gooien, of de koersen spontaan ineenzakken. Dat weet je nooit natuurlijk.

Het risico bestaat dat de nieuwe Fed-voorzitter Jerome Powell te sterk op de rem gaat staan.

Het risico bestaat dat de nieuwe Fed-voorzitter Jerome Powell te sterk op de rem gaat staan.

REUTERS

Toch kan de economische cyclus in 2017-2018 wel eens zijn piek beleven. Dat was althans de conclusie van het laatste Cyclical Forum van PIMCO. Volgens de collega’s kunnen beleggers zich maar beter voorbereiden op enkele sleutelrisico’s die in 2018 of later hun invloed doen gelden.

Voor 2018 voorspelt PIMCO nog een groei van de wereldeconomie met 3 tot 3,5 procent. Veel economieën hebben het recent immers beter gedaan dan verwacht, waardoor ze 2018 stevig hebben ingezet. Bovendien zijn de financiële omstandigheden nog vrij soepel, gezien de appetijt voor risicovolle activa en de nog altijd lage rente. Verder staan zowel in de Amerikaanse als in andere ontwikkelde economieën overheidsinvesteringen gepland. Ondertussen blijft China succesvol de economische en financiële volatiliteit in eigen land onderdrukken, en doen ook de opkomende economieën het steeds beter.

Maar dat het Goudlokje-scenario nog even voortduurt, is al wel vervat in de koersen. Tijdens ons Cyclical Forum in december gingen we dieper in op de mogelijke gevolgen van Goudlokje op de korte en lange termijn. Wat kan een combinatie van synchrone wereldgroei, Amerikaanse investeringen in tijden dat de productiecapaciteit al grotendeels is benut, en het afbouwen van de monetaire stimulus door de belangrijkste centrale banken teweegbrengen?

We kwamen op drie belangrijke ontwikkelingen uit:

Lenen van de toekomst

Ten eerste zijn de geplande overheidsinvesteringen in de VS meer ingegeven door politieke motieven dan door economische. Vanuit politiek perspectief is het logisch om de beloftes in te lossen die tijdens de presidentsverkiezingen van 2016 zijn gemaakt, en dus om nog voor de Congresverkiezingen de belastingen te verlagen en meer uit te geven. Maar op de lange termijn kan dat negatieve gevolgen hebben voor de economie. Waarom?

De economie zit in het negende jaar van groei, en flirt met volledige tewerkstelling. Dan is een extra shot in de arm het laatste wat ze nodig heeft. De komende tien jaar komt er 1 biljoen Amerikaanse dollar aan overheidsschulden bij, zonder uitzicht op veel potentiële groei. Als straks dan de rentes stijgen, zullen de belastingen bijzonder veel moeten opbrengen. En nog belangrijker: wanneer je investeert wanneer het goed gaat, heb je door het extra begrotingstekort en de aangegroeide schuld minder kruit om de volgende recessie aan te pakken.

Inflatie kan weer stijgen

Een tweede groot risico in 2018 is dat de loon- en/of prijsinflatie eindelijk kunnen opstaan als de werkgelegenheid zijn natuurlijke niveau overstijgt. Dat is voorlopig niet gebeurd, onder andere omwille van de lage productiviteitsgroei, de recente groei van de arbeidsmarktparticipatie en de afgenomen koopkracht.

Toch nemen de risico’s op een te sterke inflatie in 2018 toe. Denk maar aan de synchrone groei op wereldschaal, de extra investeringen, de recente koersstijgingen van grondstoffen en het heel goedkope geld. Structurele krachten duwen de inflatie wereldwijd nog naar beneden, maar de cyclische krachten trekken duidelijk aan de kar.

Monetaire overkill

Een derde risico voor 2018 is dat het afbouwen van de monetaire stimuli – hoe goed bedoeld ze ook mogen zijn gezien de degelijke cyclische groei – te zwaar gaat wegen op economieën en markten die verslaafd zijn geworden aan lage rentevoeten. De ommezwaai van de grote centrale banken brengt dus ernstige risico’s met zich mee voor markten en economieën, zeker gezien het feit dat de Fed straks een nieuwe voorzitter krijgt.

Joachim Fels, hoofdeconoom bij Pimco, schreef deze column met beleggingsstrateeg Andrew Balls van Global Fixed Income