Financieel/Ondernemen
1626784505
Ondernemen

Column: Kan iemand van kleur leiding geven?

Jerry Helmers

Jerry Helmers

Sinds kort is het voor mij (ook) officieel: ik ben een blanke (witte?) ondernemer van middelbare leeftijd die overheersend de plek inneemt van klagende minderheden.

Jerry Helmers

Jerry Helmers

Toen deze krant mij negen jaar geleden vroeg of ik een column over ondernemerschap wilde schrijven, zei ik uiteraard ’ja’. De toenmalige eindredacteur verzocht me of ik mijn zelfstandig bestaan in verhalende vorm kritisch én soms met een knipoog wilde beschouwen. En, of ik ook het (algemene) ondernemersnieuws – inclusief zzp’ers – zo op gezette tijden wilde duiden. Alle vrijheid kreeg ik. Van Het Gestrekte Been tot aan De Gevoelige Snaar. Op één voorwaarde: ik moest beloven dat ik in mijn stukjes proza geen reclame voor mijn eigen commerciële activiteiten zou maken. Prima uiteraard.

Van die belofte stap ik deze keer eenmalig af.

Vanwege de relevantie.

Debatclub

Zes jaar geleden heb ik namelijk – náást mijn reguliere ondernemerschap - samen met mijn beste vriend Dé Nederlandse Debatclub in Amsterdam opgericht. Beschouw het als een trainingsinstituut waar we onze klanten/leden (én onszelf) trainen op nuttige persoonlijke vaardigheden zoals spreken in het openbaar, pitchen, speechen, debatteren, argumenteren en de kunst van het overtuigen.

Elke maand heb ik zin in de bijeenkomsten, want we hebben de leukste leden, die je je maar kunt wensen. Bovendien melden zich steeds nieuwe belangstellenden, die ook op persoonlijk vlak willen groeien. Van werknemers tot ondernemers en van studenten, journalisten en ambtenaren tot aan vrolijke pensionado’s. Plus alles wat daartussenin zit.

Leden-in-spé

Natuurlijk wordt niet iedereen ’zomaar’ lid. Dat begrijp ik. En dus kan men ter kennismaking twee keer kosteloos deelnemen. Zo maakte nog niet zo lang geleden een dame van Antilliaanse afkomst gebruik van die mogelijkheid. Ze deed actief mee, ze gierde het nog uit van het lachen omdat ze zich versprak in haar oefenspeech. Ook aan de bar na afloop was het gezellig naborrelen met haar.

Uiteraard benader ik de leden-in-spé enkele dagen later met de grote hamvraag: „wil je lid worden?”

Het telefoongesprek liep anders dan ik had verwacht. Er was een probleem. Ze vond het teleurstellend dat deze debatclub geleid werd door een blanke man van middelbare leeftijd. Want, zo zei ze, wat zou het toch geweldig zijn als dit alles (ook?) geleid zou kunnen worden door iemand van een minderheid. Bijvoorbeeld door iemand van kleur.

Oké dus.

Dan heb ik zélf iets opgebouwd – op eigen initiatief - en dan wordt me verweten dat ik in die hele eigen rol (helaas?) blank ben. Sorry dat ik zo geboren ben.

Homo’s en lesbo’s

Het ergste was dat ik in de verdediging schoot.

„Maar we zijn juist heel divers. Zo is er een Marokkaans/Nederlandse jongen van een jaar of 30 enthousiast lid. Pas geleden sloot zich ook nog een 17-jarige Surinaamse Havo-4 scholier aan, die het lef (!) had om tussen de (blanke!) volwassenen aan de slag te gaan. Kijkend op de ledenlijst zie ik dat er sprake is van een 50/50 verhouding qua mannen en vrouwen. En niet te geloven: zelfs enkele homo’s en lesbo’s durven het bij ons aan. Hoe divers wil je het hebben?”

U raadt het ongetwijfeld: ondanks dat ik nuttige debatvaardigheden heb ontwikkeld, werd dit gesprek een hopeloze missie. Ze kon het niet over haar hart verkrijgen zich aan te sluiten bij een entiteit die onder leiding staat van De Blanke Man, ondanks het feit dat ze een leuke avond had gehad (waarvoor zelfs dank).

Nu ja, So Be It, denk ik dan nu.

Ik heb haar aangeraden een eigen debatclub op te richten. Er is genoeg ruimte in Amsterdam. Iedereen is in dit land bovendien vrij om te doen wat hij of zij wil en leiding te geven aan een entiteit die zelf wordt gecreëerd. Niemand – maar dan ook niemand - houdt je tegen. Ook de Blanke Man niet. Beter kunnen we het ons niet wensen!

Oprecht hoop ik dan ook dat ze de stap neemt, want ik vind het tegelijkertijd uitdagend om in de stad wat spannende concurrentie te krijgen. Eén ding is voor mij wel onomkeerbaar: aan sommige debatten doe ik vanaf vandaag definitief niet meer mee.