1758301
Financieel

Column: Rust bewaren tegenover voorspelbare Trump

„My style of deal-making is quite simple and straightforward. I aim very high, and then I just keep pushing and pushing and pushing to get what I am after. Sometimes I settle for less than I sought, but in most cases I still end up with what I want.” Aldus de 41-jarige Donald Trump in zijn boek ‘The art of the deal’, dat in 1987 verscheen.

Hij is sindsdien niet veranderd. Trump is qua beleid de meest voorspelbare Amerikaanse president die we hebben gehad. Alles wat hij heeft gezegd, voert hij uit. In zijn overwinningsspeech noemde Trump dat hij de belastingen wilde verlagen (is recent gebeurd), dat hij infrastructuurprojecten wilde lanceren (plannen liggen klaar) en dat bij hem Amerika altijd ’first’ zou zijn, en in dat kader vallen zijn opmerkingen over importtarieven.

Europa heeft meer te verliezen

Europa reageerde hier in eerste instantie op door ook te dreigen met het invoeren van importtarieven op Amerikaanse producten. Hiermee neemt gezien het karakter en de onderhandelingstactieken van de Amerikaanse president de kans op escalatie toe. En Trump weet heel goed dat Europa dan meer te verliezen heeft dan de Verenigde Staten. De Europese economie is meer gevoelig voor veranderingen in import en export. Het aandeel hiervan bedraagt in haar economie 36%, terwijl dat in de VS op 18% ligt. En vooral grote Europese producenten zoals de Duitse automakers is er veel aan gelegen om toegang te houden tot de Amerikaanse consumentenmarkt.

Trump weet dit en zal dit ook uitspelen. In het eerder genoemde boek zegt Trump dan ook “ The best thing you can do is deal from strength, and leverage is the biggest strength you can have. Leverage is having something the other guy wants. Or better yet, needs.”

Trump ziet handel als een soort ’zero-sum game’. De ene kant verliest en de andere kant wint. En hij vindt nu dat gezien het grote handelsbalanstekort van de VS, zij diegenen zijn die verliezen. En dat het makkelijk is dit proces om te draaien door belastingen te heffen op de producten van een ander land. Daarnaast zegt Trump dat een land zonder eigen staalindustrie eigenlijk geen land is. Trump kijkt dus niet naar de lange termijn gevolgen van beperkingen in de wereldhandel. Dat op termijn hogere handelstarieven de schaalbaarheid van economieën schaden en het welzijn van de consumenten beïnvloeden doordat producten duurder zullen worden, zal hem nu een zorg zijn. Waarschijnlijk zijn deze overwegingen te abstract en niet concreet genoeg voor hem.

De enige leverage die Europa in dit verhaal heeft, is dat normaal gesproken aandelenmarkten negatief reageren op handelsoorlogen. En laat de stand van de Amerikaanse aandelenmarkten nu voor Trump een graadmeter zijn waartegen hij zijn succes van zijn presidentschap afzet.

Zenuwen beheersen

Trump is vastbesloten. Het zou Europa in deze fase sieren haar rust te bewaren. De Chinezen hoor je nu niet, terwijl haar exporten op wereldschaal gemeten de grootste zijn van alle landen op deze planeet. Maar zij zijn dan ook opgegroeid met de uitspraken van de strateeg Sun Tzu zoals: „The supreme art of war is to subdue the enemy without fighting’’. Het zou Europa sieren op korte termijn haar zenuwen te beheersen. Immers, nieuwe Amerikaanse presidentsverkiezingen zijn al niet ver weg meer. Op 3 november 2020 kan er zomaar een nieuwe Amerikaanse president gekozen worden met zienswijzen zoals alle voorgaande presidenten.

Erik Bakker is managing director van OHV Vermogensbeheer