Nieuws/Financieel
1824999
Financieel

Column: Moet alimentatie-ontvanger verantwoording afleggen?

Heel wat alimentatie-betalers vragen mij of hun ex niet verplicht is hen te informeren over de besteding van kinderalimentatie. Zij twijfelen er aan of de kinderalimentatie wel bij hun kinderen terechtkomt. Als het om partneralimentatie gaat, willen zij weten of hun ex hen niet op de hoogte moet houden van sollicitatiepogingen om zo te kunnen toetsen of hun ex zich wel voldoende inspant om aan het werk te komen.

Kinderalimentatie

In de wet is geen verplichting opgenomen om rekening en verantwoording af te leggen over de kinderalimentatie. Plannen om dit te wijzigen zijn er niet, omdat een dergelijke plicht op veel verzet stuit. De ontvanger hoeft de betaler dus niet te laten weten waaraan de kinderalimentatie is besteed.

Dit is de reden waarom veel betalers er de voorkeur aan geven te werken met een gezamenlijke kinderrekening. Dat is heel gebruikelijk bij co-ouderschapsregelingen waarbij de kinderen de helft van de tijd bij iedere ouder verblijven.

Vaak wordt dan afgesproken dat de zogenaamde ’verblijfsoverstijgende’ kosten vanuit deze gezamenlijke kinderrekening worden betaald (zoals de oppas, schoolkosten, sporten etc.). De ouders spreken dan op voorhand af hoeveel een ieder van hen maandelijks op deze rekening stort.

De zogenaamde ’verblijfsgerelateerde’ kosten zijn voor rekening van de ouder waar het kind op dat moment verblijft (zoals eten, drinken, vakanties etc.).Beide ouders hebben een pinpas van de gezamenlijke kinderrekening en inzage in deze rekening. Op deze manier is voor beide ouders inzichtelijk hoe de inleg in de gezamenlijke rekening wordt besteed.

Het werken met een gezamenlijke kinderrekening is echter niet af te dwingen bij de rechter. Als niet beide ouders instemmen, zal de rechter een bijdrage opleggen die de betaler maandelijks op de bankrekening van de ontvanger dient te storten. De betaler heeft dan het nakijken.

Partneralimentatie

De ontvanger hoeft de betaler geen inzage in zijn of haar inkomen te geven. De betaler hoeft dat overigens andersom ook niet te doen. Wel is het zo dat als de ontvanger substantieel meer gaat verdienen en als gevolg daarvan te veel partneralimentatie ontvangt, een terugbetalingsverplichting op de loer ligt.

De ontvanger hoeft de betaler evenmin op de hoogte te houden van zijn of haar inspanningen (meer) werk te vinden door bijvoorbeeld het overleggen van sollicitatiebrieven. Wel is het zo dat als de betaler na een tijd aan de bel trekt en de ontvanger geen inspanningen heeft verricht (meer) te gaan werken, terwijl dat wel van hem of haar verwacht kan worden, de ontvanger rekening dient te houden met een verlaging van de partneralimentatie.

Het staat ex-echtgenoten vrij om hiervan af te wijken. Zij kunnen afspreken dat er (over en weer) wel bepaalde verplichtingen zijn om inzage te geven in elkaars inkomen, bijvoorbeeld door elk jaar de IB-aangifte en/of jaaropgaven uit te wisselen. Ook een informatieplicht over sollicitatiepogingen kan worden afgesproken.

Ik ben nog geen uitspraken tegengekomen waarin de ontvanger de plicht wordt opgelegd inzage te verschaffen in zijn of haar inkomen, als daar verweer tegen is gevoerd. Wel komt het sporadisch voor dat de rechter in de overwegingen van de uitspraak (en dus niet in de beslissing) opneemt dat de betaler het recht heeft om (periodiek) te laten toetsen of de ontvanger voldoet aan de op haar of hem rustende inspanningsverplichting.

Nu alimentatierechters mondjesmaat strenger worden bij het vaststellen van de behoefte aan partneralimentatie, is het niet ondenkbaar dat op termijn een discussie gaat ontstaan over het afleggen van rekening en verantwoording, maar dat is koffiedik kijken.

Conclusie

De stand van zaken op dit moment is dat ontvangers geen wettelijke plicht hebben rekening en verantwoording af te leggen over de ontvangen alimentatie. In onderling overleg kunnen gewezen partners daar wel andere afspraken over maken.