Nieuws/Financieel

Column: Forza Italia?

TLG ARCHIEF

De nieuwe regering in Italië is nog maar net begonnen of ze ligt al op ramkoers met diverse partijen. Je kunt van populistische partijen zeggen wat je wilt, maar in veel gevallen houden zij zich (in veel gevallen ook helaas) wel aan hun verkiezingsbeloften en ook in het geval van Italië baart dit menigeen grote zorgen.

TLG ARCHIEF

Zo zagen we in mei al dat de financiële markten zich zorgen maakten over de aangekondigde regeringsplannen waardoor de bund spread (het verschil tussen de Duitse en in dit geval Italiaanse rente) opliep naar ruim 2,50%.

Ontwerp begroting bekend

Donderdag 5 juli werd uit de eerste ontwerp begroting van de nieuwe regering duidelijk dat ze de belangrijkste zaken uit het 58 pagina’s tellende regeringsplan dat eerder uitkwam daadwerkelijk willen gaan uitvoeren. Dit betekent dat er een vlaktaks komt van 15% en 20% voor zowel bedrijven als individuen. Ook het basisinkomen zal worden geïmplementeerd terwijl de pensioenhervormingen, die op het hoogtepunt van de Italiaanse schuldencrisis in 2011 werden ingevoerd, teruggedraaid worden. Volgens de Italiaanse econoom Carlo Cottarelli, voormalig adviseur van het IMF en degene die op 28 mei dit jaar nog aangesteld was door president Mattarella om een overgangsregering te leiden, zou volledige implementatie van de plannen in het eerste jaar al ruim €125 miljard kosten.

Onhoudbare schulden op lange termijn

Op dit moment zijn de gemiddelde rentelasten van de Italiaanse staatsschuld 3,1%. Berekeningen laten zien dat een toename naar 3,5% er al voor zou zorgen dat de staatsschuld van Italië ten opzichte van het Bruto Nationaal Product (BNP) weer zal oplopen. Het verloop van de 7-jaars Italiaanse rente geeft een indicatie van de toekomstige rentelasten (de gemiddelde looptijd van de schuld is ongeveer 7 jaar). Gelukkig voor Italië is deze rente sinds 29 mei fors gedaald van 2,964% naar 2,36% nu. De Italiaanse staatsschuld is gelukkig ook iets afgenomen maar ze staat met 130% ten opzichte van het BNP nog steeds ruim 2 keer zo hoog als het verdrag van Maastricht voorschrijft. Volgens schattingen zou uitvoering van de regeringsplannen leiden tot een stijging van de staatsschuld naar 177% in 2027. Grote kans dat in een dergelijk geval de schuld onhoudbaar zal blijken en dat andere lidstaten de portemonnee moeten trekken.

Solidariteit?

Ondertussen vraagt Italië om een revisie van de Europese begrotingsregels en indirect dus om solidariteit. In het geval van de vluchtelingencrisis hebben ze een legitiem punt. De Europese Unie is tekort geschoten in het zoeken naar een oplossing voor landen waar de meeste vluchtelingen aankomen. In het geval van de gepresenteerde begroting is de oproep tot solidariteit vanuit Italië echter misplaatst. Of, zoals Frits Bolkestein ooit zei in het kader van de Noord-Zuid verdeling in de Eurozone: „De eerste groep streeft naar soliditeit, de tweede naar solidariteit; dat wil zeggen: andermans geld”.