Nieuws/Financieel

Column: Speldenprikje van Xi

De Chinese president Xi Jinping

De Chinese president Xi Jinping

EPA

De Amerikaanse president buldert dat China zijn markten meer moet opengooien voor Amerikaanse bedrijven en heeft een eerste serie importheffingen effectief gemaakt. Luisteren de Chinezen niet, dan zwaaien er nieuwe importtarieven voor producten uit China.

De Chinese president Xi Jinping

De Chinese president Xi Jinping

EPA

De handelsvete tussen de Verenigde Staten en China dreigt steeds meer uit te monden in een handelsoorlog die alleen maar verliezers zal kennen. Veel beleggers zijn er in ieder geval niet gerust op, al valt de reactie tot op heden mee.

Volgens veel deskundigen is de tot op heden zeer gematigde reactie van de Chinezen op het Amerikaanse lawaai opvallend. Hier en daar wordt er weliswaar een tariefje verhoogd, maar verder lijken de Chinezen nauwelijks aangedaan door het ontketende geweld.

Maar schijn kan bedriegen. Zo verloor de yuan in korte tijd fors aan waarde ten opzichte van de dollar. Een dergelijke daling hebben we drie jaar geleden al eens meegemaakt. Toen bleek de valutaire inzinking voldoende om de beurzen wereldwijd in mineur te laten zijn. De AEX verloor toen in twee weken 17 procent aan waarde. Deze keer wordt er op diverse stoelen weliswaar onrustig heen en weer geschoven, maar tot op heden zijn de reacties op de beurzen, op die van Shanghai na, niet paniekerig.

Groeivertraging

Analisten zijn naarstig op zoek naar de oorzaak van deze daling. De ingevoerde kredietrestricties in China worden als een van de redenen aangevoerd achter de huidige groeivertraging van de Chinese economie. Die zou een zwakkere yuan tot gevolg hebben. Ook heeft de PBoC, de centrale bank van China, het beleid losgelaten om de Federal Reserve te volgen wat betreft (het tempo van) de renteverhogingen. De dollar wint ten opzichte van andere Aziatische valuta eveneens aan waarde, zij het minder dan tegen de yuan.

Er wordt echter steeds meer geopperd dat de daling van de yuan het Chinese antwoord is op het Amerikaanse handelsgeweld, hoewel de PBoC vorige week ontkende dit middel in te zullen zetten, voor wat het waard is. Wanneer het werkelijk het nieuwe beleid van de PBoC is zou dat een nieuw front openen in de strijd tussen de Verenigde Staten en China: niet alleen een handelsoorlog maar ook een valutaoorlog. De daling mag in procenten gemeten meevallen, het tempo waarin deze plaatsvindt is opmerkelijk, zeker als we de bandbreedte waarbinnen de Chinese munt zich de laatste jaren ten aanzien van de dollar mocht bewegen in de beschouwing meenemen.

Opponenten van deze theorie wijzen er echter op dat China daarmee een herhaling van de kapitaalvlucht van drie jaar geleden riskeert. Toen volgden immers grootschalige verkopen op de beurs en een kapitaalvlucht naar het buitenland. Bovendien is een stabiele yuan voor China een symbool van stabiliteit. Hoe verder de munt in waarde zakt, hoe groter het risico dat de depreciatie een eigen leven gaat leiden en de autoriteiten de controle verliezen. Daar heeft de PBoC van geleerd.

Gecontroleerde daling

Vanzelfsprekend is een gecontroleerde daling te prefereren boven complete chaos. Het heeft er wel iets van weg dat een zwakkere yuan China goed uitkomt al was het maar omdat andere opties beperkt zijn. Er is een grens aan de reserves om de munt te steunen en interveniëren is geen garantie voor succes. Nieuwe kapitaalrestricties zouden daarnaast averechts kunnen werken.

Trouwens, een zwakkere munt heeft zo zijn voordelen: het vergroot de liquiditeit in de economie, het ondersteunt de exporteurs en het steunt de Chinese aandelenmarkten. Bovendien wordt de enorme hoeveelheid Amerikaanse staatsobligaties in Chinees bezit meer waard. Dat laatste is een leuke bijkomstigheid.

Langzaam aan…

Waarschijnlijk kiest de grote leider Xi, of in dit geval gouverneur van de centrale bank Yi, voor de weg van de geleidelijkheid. Dat houdt weliswaar een daling in, maar dan gecontroleerd. Langzaam aan, dan breekt het lijntje niet. Een devaluatie tot zeven yuan tegen de dollar wordt gewenst genoemd. De reactie van de Chinese autoriteiten lijkt typisch Aziatisch. Ze nemen de Verenigde Staten in een langzame houdgreep die steeds meer knelt totdat het gebulder vanzelf ophoudt en er nog slechts gehoest en gesputter wordt geproduceerd. En Trump maar vinden dat hij een echte man is…

Martine Hafkamp is algemeen directeur Fintessa Vermogensbeheer