Financieel/Ondernemen

Column: Kroatische ondernemerslessen

Jur Engelchor

In deze column wil ik het met u hebben over effectieve marketing. Over dat uw eigen PR op orde is. En dat u op het juiste moment scoort. Veel ondernemers en bedrijven hebben daar helaas nog geen kaas van gegeten en missen kansen bij de vleet. Maar, wat een inspiratie kregen we plotseling afgelopen zondagavond. Met dank aan Kolinda Grabar-Kitarović.

Jur Engelchor

Tot zondagavond had ik nog nooit van haar gehoord. Maar wat een topwijf! Ik heb het over de President van Kroatië die voor de meest ultieme en warme PR zorgde op het juiste moment en bovendien op het grootste wereldtoneel met minstens een miljard kijkers. Wat een finesse. Wat een positieve militaire precisie. En, wat een charme.

Voor degenen die het gemist hebben: we hebben het over de finale van het WK-voetbal tussen Frankrijk en Kroatië. Het verrassend kleine Kroatië met slechts 4 miljoen inwoners pakte tegen alle verwachtingen in de tweede plaats.

Menselijke kant

Bij de prijsuitreiking greep Kolinda en public haar kans. Tussen alle grijze protocol-politici, inclusief een norse Poetin en een nepperige Macron, die beiden plichtmatig de spelers feliciteerden, zo liet de President van Kroatië haar ongekend warme menselijke kant zien. Natuurlijk in een rood-wit-geblokt Kroatië-shirt. Elke teleurgestelde Kroatische profvoetballer omhelsde ze in de stromende regen, ze knuffelde en ze liet de spelers even uithuilen in haar boezem. Een aai over de bol. Een oprecht gemeend gesprekje. Een positieve peptalk. Ze zal zeker hebben gezegd dat ze apetrots is op haar voetballers. Een ware moeder des vaderlands.

Verkopen

Wat een verademing. Je hoefde geen afgestudeerd psycholoog te zijn om te kunnen zien dat ze het oprecht meende. Goed, misschien zat er een strategie achter, want natuurlijk wist ze al een aantal dagen dat ze daar kon schitteren. Maar juist om die strategie gaat het: Kolinda Grabar-Kitarović wist als geen ander dat ze de beste PR en reclame voor haar land kon maken door zich op onderscheidende wijze als mens voor te doen. Ze realiseerde zich dat dit dé kans was om haar land te verkopen. Als iemand van en voor het volk; daarom droeg ze ook het rood-wit-geblokte shirt en had ze het saaie protocol-mantelpakje in haar hotelkamer achtergelaten. Iedereen – zowel binnen als buiten Kroatië – kon zich met haar en haar emoties identificeren. Fantastisch!

Win-Win-Win-Win

De wereld weet het nu dan ook: als de president zo meelevend en sympathiek is, dan zal de rest van alle Kroatiërs het ook zijn. Misschien moeten we er maar eens op vakantie gaan? Of, zijn er mogelijkheden om met die aardige Kroaten handel te drijven? Tegelijkertijd weten we uiteraard ook dat er in Kroatië zélf nogal wat binnenlandse problemen zijn, maar Kolinda snapte dat ze met dit slimme PR-offensief ook de harten van haar eigen bevolking verder kon winnen. Win-Win-Win-Win dus.

Allemaal Kolinda?

Maar nu de koppeling naar de gewone ondernemer in Nederland. De vraag is simpel: waarom willen we niet allemaal een beetje Kolinda zijn? Ik maak het vanuit mijn eigen vakgebied communicatie en marketing nog nét iets te vaak mee dat ondernemers helemaal geen zin hebben om op radio of tv hun verhaal te vertellen.

„Nee, daar ben ik helemaal niet geschikt voor,” krijg ik dan als antwoord. Zelfs een interview-aanvraag voor het Lokale Sufferdje slaan ze af. „Nee hoor, ik hoef niet zo nodig met een foto in de krant.” Laatst ook meegemaakt met een zzp’ende dame die de kans kreeg om op BNR-Nieuwsradio wat te vertellen over ontwikkelingen in haar vakgebied. „Nee hoor, ik hoef niet op de radio. Ik moet bovendien mijn kind van school halen……” En tegelijkertijd klagen over tegenvallende omzet.

Wat is dat toch met die conservatieve bescheidenheid van de Nederlandse ondernemer die niet uit de band wil springen en niet begrijpt dat 1-Minute-Of-Fame verrassende Lifetime-Feedback kan opleveren? Kijk eens naar Kolinda en zie wat voor positieve reacties dit haar en haar land opleverde.

Denkt u – beste ondernemer - daarom eens na over het punt dat ik graag met deze column wil maken…

Bescheidenheid siert de mens. Maar niet de ondernemer.