Nieuws/Financieel

Column: Nieuwe kennisvoorsprong voor beleggers

Michel van Bergen

Voorheen kon je als belegger rendement genereren door jezelf een kennisvoorsprong te geven door het verzamelen van extra informatie over bepaalde beleggingen. Volgens velen is zo’n kennisvoorsprong tegenwoordig niet meer mogelijk.

Michel van Bergen

Door toegenomen regulering moeten bedrijven immers de hele markt op eerlijke wijze inlichten, en door de digitalisering wordt informatie tegenwoordig zo snel verspreid dat iedereen het gelijktijdig binnenkrijgt – althans, zo wordt geredeneerd. Ik ben het daar niet mee eens.

Nieuwe inefficiënties

Al deze nieuwe technologie en regulering hebben namelijk nieuwe inefficiënties met zich meegebracht. Hierdoor ontstaat een nieuw soort kennisvoorsprong, maar dan van een compleet andere soort.

Zo zijn er enorme nieuwe databronnen die groter en toegankelijker zijn dan ooit, en worden ze door steeds snellere computers verwerkt. Beleggers kunnen tegenwoordig sneller trends inzien, toekomstige koersbewegingen signaleren, en feedback uit de markt beter begrijpen, waarmee ze concurrenten sneller af hopen te zijn.

Maar kun je hiermee ook echt op regelmatige basis rendement genereren? Big data is precies wat de naam zegt: omvangrijk. Met zulke grote hoeveelheden informatie loop je het risico dat je ruis onterecht aanziet voor een ‘waardevol inzicht’. Om een voorbeeld uit de politiek te nemen: er zijn nu meer opiniepeilingen dan ooit tevoren, toch zagen we de voorbije jaren veel onverwachte verkiezingsuitslagen.

Big data en kunstmatige intelligentie zijn in de mode, en spreken tot onze behoefte aan hard bewijs. Maar gegevens zijn niet feilloos, en beleggers geloven soms foute interpretaties, in blind vertrouwen op de data, ook al gaat deze in tegen hun onderbuikgevoel.

Paras Anand

Paras Anand

Korte houdbaarheid

De meeste gegevens hebben een korte houdbaarheid. Ze komen binnen via kanalen die snelle respons geven, maar even snel weer opdrogen: social media, newsfeeds, transactiegegevens, enzovoorts. Bovendien: hoe meer aandacht en geld marktpartijen aan de analyse van big data besteden, hoe groter de kans dat de inzichten die big data opleveren al in de koersen zijn verwerkt. Big data kan zo op een grote teleurstelling uitdraaien.

Dan is er ook nog de informatieplicht. Consumenten en toezichthouders willen deze verplichting vergroten, ervan uitgaande dat meer informatie leidt tot beter geïnformeerde keuzes en tot een betere inschatting van risico’s. Maar de hoeveelheid informatie die hieruit voortkomt, kan een tegengestelde werking hebben. Door de stortvloed aan informatie kunnen daadwerkelijk nuttige gegevens ondergesneeuwd raken. De meeste jaarverslagen, auditdocumenten, stukken voor de toezichthouder en regelgeving omtrent veiligheidsvoorzieningen zijn enorm geworden. Het valt moeilijk te geloven dat het begrip van de materie bij beleggers ook maar enigszins vergelijkbaar is toegenomen.

Luiheid van marktspelers

En tot slot is er nog wat je de ‘luiheid van marktspelers’ kan noemen. Tegenwoordig worden waarderingen te vaak genegeerd, en wordt te veel gelet op de aantrekkelijkheid van het aandeel in plaats van de aantrekkelijkheid van het bedrijf. Hoe meer je naar de koers kijkt,

hoe minder je een goede waardering vormt op basis van kennis over de fundamentals, de sector en de vooruitzichten. Van een groep lemmingen valt weinig wijsheid te verwachten.

De meeste marktspelers worden gehypnotiseerd door alsmaar snellere datastromen, en zijn zich totaal niet bewust van de nieuwe inefficiënties die daarbij om hen heen ontstaan. Juist daardoor biedt grondige kennis over de langetermijnvooruitzichten van een bedrijf, over de sector waarin het actief is en over de kapitaalinvesteringen die rendement moeten opleveren de nieuwe – en wellicht de meest waardevolle – kennisvoorsprong voor beleggers.

Paras Anand is CIO Aandelen Europa van Fidelity International