Financieel/Ondernemen

Column: Slechtste ondernemer van het jaar

Heel soms – euhm… eigenlijk best vaak – vraag ik me af wat belangenorganisaties als MKB-Nederland of aanverwante businessclubs bedoelen als ze zeggen dat het mkb en zzp’ers de motor van onze economie zijn. Ook ondernemers zélf zeggen het vaak.

Nét iets te vaak echter, ben ik juist niet zo onder de indruk van ons aller ondernemerschap. Nee, ik heb het al lang niet meer over bijvoorbeeld klusjesmannen die het fundamenteel te druk hebben en nieuwe aanvragen domweg negeren.

Of, de horeca die – waar je ook bent – zijn uiterste best blijft doen om gasten structureel weg te jagen. Dat is in Duitsland wel anders; het allereerste wegrestaurant langs de Autobahn biedt méér gastvrijheid – en een vrolijke glimlach - dan alle Nederlandse 5-sterrenrestaurants bij elkaar.

In Nederland wordt de klant vooral als ‘lastige ballast’ gezien. Eigenlijk zouden we een ondernemersverkiezing moeten organiseren waarbij de Slechtste Ondernemer van het Jaar op het podium wordt geroepen.

En, de winnaar is…

Genomineerd

Ik heb sowieso een genomineerde; een wespenverdelgingsbedrijf, niet ver bij mij vandaan. Die had het afgelopen zomer best wel getroffen, zou je zo zeggen. Zo een beetje iedereen werd immers geconfronteerd met een wespennest. Gouden business voor deze gasten.

Logisch, deze zomer was het tropisch heet en dan grijpen wespen hun kans. Ook bij mij thuis. Althans, aan de buitenmuur, aan het balkon van mijn appartement had een legertje van die geel-zwarte-jongens zijn intrek genomen.

Dus ik bel ze. Direct raakte ik al teleurgesteld omdat ze pas twee weken ná mijn telefonische noodkreet tijd voor me hadden. Op hun site suggereren ze namelijk dat ze meteen met de verdelgingsmiddelen voor de deur staan.

Het gaf me dat gevoel dat je ook hebt met die sleutelboeren die je ‘binnen een uur’ komen helpen als je huissleutel plots afbreekt in je deurslot. Wel, je mag blij zijn als ze binnen een week de vastgelopen ellende uit je sleutelgat hebben gepeuterd. Belofte maakt dus geen schuld.

Niet voorbereid

Maar goed, ik wachtte op de verdelger op het afgesproken tijdstip. Niemand kwam. Ik bellen. Niemand weet iets. Zes telefonistes gesproken. Op een gegeven moment ontdekte men de fout; door de grote drukte bleek dat ‘het computersysteem’ de afspraken niet had geregistreerd. De boel was vastgelopen.

Precies op de dag dat ik mijn afspraak maakte, was alles uit de back-up gegooid. Tjonge, denk ik dan. Je weet toch – als je wespenverdelger bent – dat je juist de (zomerse) pieken op technisch en organisatorisch vlak moet aankunnen. Niet voorbereid dus op de hausse. Als een ijscoman die in juli vergeet ijs in te kopen.

Tweede afspraak gemaakt. Weer een halve dag paraat. U raadt het al. Wederom een No Show. Ik bellen. Ingesproken. Mail gestuurd. Helemaal niets. Uiteindelijk een reactie: de verdelger beweerde dat hij voor mijn deur had gestaan.

Maar er werd niet opengedaan. Raar. Ik was thuis. Maar zelfs dán had hij me nog kunnen bellen met de vraag: ‘Waar bent u? Ik sta voor uw deur’. Ik heb op mijn telefoon geen ‘gemist gesprek’ gezien.

Motor?

Van communicatie en klanten helpen, hebben ze dus geen verstand. En daarom dus ook niet van ondernemerschap. Ik zou het dus wel weten wie de prijs ‘De slechtste ondernemer van het Jaar’ mag ontvangen.

Sommige bedrijven leren het immers nooit.

Wáár is toch die motor van onze economie? Willen mkb’ers en zzp’ers dan geen geld verdienen? Of, verdienen ze al genoeg?

En, de wespen? Wel… het was zo ongekend verstikkend heet in Nederland dat ze het zelf ook niet meer trokken. Ze hebben het niet overleefd.

De enige vraag die nu nog rest is de volgende: zal deze wespenverdelger zélf overleven?