Financieel/Ondernemen

Column: Personeelstekort? Eigen schuld!

ANP

Het MKB heeft het zwaar. De omzetten schieten torenhoog de lucht in. De opdrachtenportefeuilles zitten tjokvol; de verkoop gaat praktisch vanzelf. Maar wat is er tegelijkertijd veel verdriet binnen het MKB. Er is namelijk geen personeel te vinden! Hoe nu verder?

ANP

Ondernemers wijzen bovendien opvallend veel naar de overheid die verantwoordelijk wordt gehouden voor de slechte aansluiting van het onderwijs op de arbeidsmarkt. Maar wát een krokodillentranen! Hier is gewoon sprake van selectief ondernemersverdriet. Personeelstekort? Ik zeg: eigen schuld!

Visie?

Van MKB’ers hadden we meer visie mogen verwachten. Zo reizen vele ondernemers maar al te graag én heel vaak naar buitenlandse beurzen op zoek naar nieuwe machines en praktische innovaties die kunnen worden toegepast in het eigen bedrijf. Prima zaak. Logisch dat je overal de mogelijkheden onderzoekt.

Maar… waarom bezoeken die MKB’ers niet eens de school om de hoek?

Dáár zit namelijk ook hun toekomstige kapitaal. Dichterbij dan ze denken! Wáár zijn de ondernemers die structureel gastcolleges geven om het arbeidspotentieel enthousiast te maken. Of, ondernemers die strak geagendeerd een aantal dagen per maand voor de klas staan.

Waarom is er niet wat meer bereidheid om ambassadeurschap te creëren opdat de jongeren van nu over een paar jaar spontaan bij je aankloppen omdat ze bij je willen werken. Ondernemers denken toch niet alleen aan de dag van vandaag maar toch ook aan de dag van morgen?

Syrische vluchtelingen

Over dat anticiperende vermogen van ondernemend Nederland was ik tóch al niet zo onder de indruk. Stomverbaasd was ik toen twee jaar geleden de werkgeversorganisaties ervoor pleitten om Syrische vluchtelingen zo snel mogelijk aan het werk te helpen.

Nee, niet omdat werkgevers een enorm warm hart voor de Arabische gelukszoekers hebben. Welnee. Bedrijven moeten kunnen blijven renderen. Dáár lag het belang. Maar… al die werkgeversorganisaties wisten toch ook 10, 15 jaar geleden al dat er iets van ‘vergrijzing’ aan zat te komen; dus dat de instroom aan de onderkant kleiner zou zijn dan de uitstroom aan de bovenkant.

Je zou bijna denken dat werkgevers wel blij waren met het feit dat in Syrië de pleuris was uitgebroken. Nieuw arbeidspotentieel werd hen op een presenteerblaadje aangeboden.

Bizar dus dat de politiek slecht beleid wordt verweten terwijl werkgeversorganisaties – en dus ook de ondernemers van Nederland – zélf nog nooit hadden gehoord van het credo ‘regeren is vooruitzien’.

ZZP’ers

Grote spekkopers anno 2018 zijn uiteraard de ZZP’ers. Die liggen in een deuk. Fors stijgende uur- en projecttarieven. En, ze kunnen nu werk doen dat ze écht leuk vinden. Dat was immers de initiële drive om zelfstandig te worden.

Doen wat je wilt doen. Nu kan het. Dan hebben we het al lang niet meer alleen over de exclusieve ICT’ers of de ZZP’ers in de bouw. Zelfs de categorie ‘Gelul In De Ruimte’ (Marketing, Communicatie, Management, Coaching etc etc) loopt in deze economische hausse helemaal binnen. Fijn.

Maar ja, die MKB’ers hè? Ze snappen niet hoe ze – ondanks de 300.000 werklozen in Nederland – de toch aanwezige huidige krapte op de arbeidsmarkt hadden kunnen voorkomen. Bovenal lijken ze nog steeds niet te begrijpen hoe ze de Lessons Learned van nu naar de toekomst kunnen vertalen. Je gunt deze opportunisten bijna een keiharde nieuwe economische crisis.

Dat lost overigens wel meteen een nijpend probleem op: de vraag naar personeel.