Financieel/Partnercontent
Deze inhoud valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van De Telegraaf.
Dove Men+Care
Gesponsord
Tijdens de campagne ‘care makes a man stronger’ toont Dove Men+Care, hoofdsponsor van de Amsterdam City Swim, indrukwekkende verhalen van drie zorgzame mannen.

‘Mijn ziekte heeft ook een mooie kant’

Rutger de Graaf weet zich tijdens zijn indrukwekkende zwemtocht gesteund door, Amsterdam City Swim ambassadeur, René Froger.

Rutger de Graaf weet zich tijdens zijn indrukwekkende zwemtocht gesteund door, Amsterdam City Swim ambassadeur, René Froger.

Een wel heel bijzondere deelnemer aan de Amsterdam City Swim op 9 september is zonder twijfel Rutger de Graaf (43). Niet alleen vanwege het feit dat hij zijn benen niet kan gebruiken, maar vooral om de manier waarop hij met zijn ziekte omgaat.

Rutger de Graaf weet zich tijdens zijn indrukwekkende zwemtocht gesteund door, Amsterdam City Swim ambassadeur, René Froger.

Rutger de Graaf weet zich tijdens zijn indrukwekkende zwemtocht gesteund door, Amsterdam City Swim ambassadeur, René Froger.

Rutger heeft primaire laterale sclerose (PLS), een ziekte die leidt tot stijfheid en spasticiteit in de benen. Net zoals ALS is het een aandoening van het motorische neuron.

,,Ik heb wel gevoel in mijn benen en kan soms ook een beetje staan, maar over het algemeen beweeg ik me voort in een rolstoel”, zegt Rutger.

Hij weet eigenlijk opvallend weinig over zijn ziekte. ,,Hoe ik erover tien jaar bij zit? Hoe het zich ontwikkelt? Ik heb geen idee. Boeit me ook niet. Van googlen word ik niet vrolijk en dat doe ik dus gewoon niet. Jij weet ook niet of je over tien jaar wellicht ziek bent, Ik ben daar echt niet mee bezig.”

Rutger was een fervent sporter; basketballen, tennis, hardlopen, maar merkte op z’n 18de dat hij zijn voet niet goed meer kon gebruiken. ,,Ik ben toen over een periode van tien jaar gaan uitzoeken wat dat zou kunnen zijn. Soms fanatiek en dan liet ik het weer een tijdje los. Uiteindelijk bleek het dus om PLS te gaan.”

Nu heeft Rutger zich gestort op zwemmen en handbiken en doet hij al voor de zesde keer mee met de Amsterdam City Swim. ,,Dat is een mooie uitdaging waar ik naartoe kan werken en daarbij vind ik het goed om geld op te halen in de strijd tegen ALS. Wie weet heb ik daar later zelf ook nog wel profijt van. Het zijn toch aan elkaar gerelateerde ziektes.”

Bij de pakken neerzitten komt niet in het vocabulaire van deze stoere, zorgzame vent voor. Samen met zijn vrouw Hannah trok hij al op een motor door Argentinië en met een camper door Canada en Australië. En volgend jaar willen ze naar Amerika. ,,In Australië reed ik in een automaat en gebruikte ik stokken om gas te geven en te remmen”, lacht hij. ,,Alleen als we in een stadje aankwamen, kroop Hannah achter het stuur. In Argentinië vielen we een keer om met de motor. Heel onschuldig. De rolstoel was achterop onzichtbaar verpakt. Mensen die ons hielpen schrokken zich kapot. Die dachten dat ik door die val verlamd was geraakt.”

Humor en relativering; eigenschappen waarmee Rutger zijn leven veraangenaamt. ,,Ik wil niet als een patiënt worden gezien en op een zo normaal mogelijke manier vader zijn voor mijn zoontje Sal en voor hem zorgen. Hij is tweeënhalf. Natuurlijk doet het mij misschien net ietsje meer als hij pijn in zijn knietje heeft ofzo, terwijl mijn ziekte niet erfelijk is. En ik moet altijd uitkijken waar ik met hem ga spelen. Hij kan inmiddels sneller rennen dan ik kan rollen. Dus dichtbij een drukke weg of water spelen, dat zit er niet in.”

Het is bewonderenswaardig hoe Rutger omgaat met zijn ziekte. ,,Ik gun dit niemand op de hele wereld” zegt hij. ,,Maar wat ik mensen wel gun is het proces na de diagnose. Dat traject, het leerproces dat je dan ingaat; dat is de mooie kant van deze ziekte. Dat je de uitdaging met jezelf aangaat hoe je hiermee om moet gaan. Je moet ook leren voor jezelf te zorgen en te accepteren dat anderen voor jou willen zorgen. Wanneer vraag je hulp en wanneer niet? Dat zijn wijze lessen die je uiteindelijk sterker maken.”

De Amsterdam City Swim is een loodzware tocht voor Rutger. ,,Vorig jaar was mijn tijd slecht. Nu hoop ik er een uur over te doen, liefst iets korter. Hangt ook af van hoe koud het water is. Ik beweeg mijn benen natuurlijk niet, dus die worden steenkoud. En dat voel ik wel gewoon.”

Maar aan het einde van de slopende zwemtocht staan de mooiste beloningen op Rutger te wachten; vrouw Hannah en zoontje Sal. ,,Ja, hij weet dat ik ga zwemmen, ik train natuurlijk ook veel. ‘Papa gaat jemmen’, zegt ‘ie dan.”

Wil je meer indrukwekkende verhalen achter de Amsterdam City Swim zien, Dove Men+Care toont deze hier.