Nieuws/Financieel

Analyse: Hopeloos DSB

Geert-Jan Knoops en Dirk Scheringa bij de rechtbank in Den Haag.

Geert-Jan Knoops en Dirk Scheringa bij de rechtbank in Den Haag.

ANP

De verhoren van deze week laten nogmaals een ontluisterend beeld zien van de communicatie bij De Nederlandsche Bank gedurende het weekend voor de val van DSB.

Geert-Jan Knoops en Dirk Scheringa bij de rechtbank in Den Haag.

Geert-Jan Knoops en Dirk Scheringa bij de rechtbank in Den Haag.

ANP

’Hopeloos’, kwalificeerde toenmalig directeur Lex Hoogduin deze week de overlevingskansen van Dirk Scheringa’s DSB Bank in het weekend van 10 en 11 oktober 2009. Nadat op zaterdag de tiende was gebleken dat redding door de Nederlandse grootbanken er niet inzat, was het aanvragen van de noodregeling op de elfde de volgende stap. De kas was immers bijna leeg en een ECB-eis waaraan DSB enkele dagen later zou moeten voldoen was onhaalbaar, legde hij uit voor de Haagse rechtbank.

Er zat niets anders op. Met de noodregeling zou DSB de facto onder curatele van DNB worden afgewikkeld. Nog even een stempeltje halen bij de rechter, perscommunicatie voorbereiden, alvast een callcenter inrichten voor bezorgde spaarders en de laatste trein voor DSB kon vertrekken.

Het liep anders: terwijl de pers al vóór het indienen lucht had gekregen van de aanvraag, wees de rechter tot verbijstering van DNB de noodregeling af. Die zag nog een beetje geld in de kas van DSB en oordeelde om 01.00 uur ’s nachts dat niet werd voldaan aan de eisen van de noodregeling. Toen de volgende ochtend in de krant stond dat de regeling was aangevraagd, ontstond alsnog een bankrun. Een tweede aanvraag werd daarom maandag overdag wel ingewilligd.

’Hopeloos’ kan ook de omschrijving zijn van de communicatie van DNB die dagen. Dat bleek woensdag weer uit het relaas van DNB’s toenmalige hoofd communicatie Benno van der Zaag voor de Haagse rechtbank. DNB blijkt er dat weekend zo van overtuigd te zijn geweest dat de rechter zou instemmen, dat er geen enkel scenario bestond voor het geval de aanvraag zou worden geweigerd. Er was geen protocol of draaiboek, en ook zei Van der Zaag niet te hebben geweten dat journalisten al sinds eind van de zondagmiddag aan het rondbellen waren over de op handen zijnde aanvraag. Door die dag de telefoon niet op te nemen als een journalist belde, dacht hij ’de radiostilte rond DSB het best te bewaren’. En als hij dat wel had geweten, dan was hij daar niet op voorbereid geweest. Ook het scenario van een lek was niet voorbereid.

Ondertussen waren honderden mensen op de hoogte, of konden vermoeden, dat het mis kon gaan met DSB. Binnen DNB ging het om 225 man, terwijl daarbuiten nog meer mensen waren ingeseind. Om razendsnel op maandag het callcenter te vullen, had een uitzendbureau zondag talloze flexwerkers ge-smst met de vraag of ze de volgende dag bij DNB de telefoons konden bevolken. Met hun klusje rond de val van Icesave vers in het geheugen en het rumoer rond DSB eerder die week, waren de speculaties op de Amsterdamse terrassen die middag niet van de lucht.

Van der Zaag zei woensdag niet te weten wat hij die zondagnacht voor acties had ondernomen, nadat hij had gehoord dat de rechter de aanvraag had afgewezen. Een nieuw communicatieplan maken omdat de situatie heel anders had uitgepakt, had hij in ieder geval niet gedaan. Het inseinen van de mensen die eerder op de hoogte waren gesteld van de aanvraag ook niet. ’Ik geloof dat we een nog biertje hebben gedronken’, zei Van der Zaag voor de rechter. Dat herinnerde hij zich negen jaar na dato nog wel. De volgende dag las hij pas in de krant dat de pers van de aanvraag had geweten.

Met de verhoren heeft Scheringa’s advocaat Geert-Jan Knoops nog eens kunnen laten zien dat de communicatie rond de teloorgang van DSB Bank allesbehalve op orde was. Maar of het hem daarmee zal lukken met succes €830 miljoen te claimen, is een andere vraag. Hij zal namelijk ook moeten aantonen dat DNB erop gebrand was om Scheringa persoonlijk schade te berokkenen en dat daarom de noodregeling werd doorgedrukt. Dat kwam deze week veel minder duidelijk naar voren.