Financieel/Ondernemen

Column: Tijgerprintslipjes

Jur Engelchor

Bij mijn weten was ik tot vorige week nooit eerder ‘slachtoffer’ van gewiekste internetfraudeurs of digitale verkoopcriminelen. Toevallig heb ik kort geleden daar nog iets over gezegd op BNR Nieuwsradio. Het topic ging over de vraag of Nederlandse ondernemers en particulieren inderdaad ‘massaal’ slachtoffer zijn van oplichting op het wereldwijde web, zoals berichtgeving elders suggereerde.

Jur Engelchor

Ik antwoordde in de uitzending dat ik nog nooit in de val was gelopen. Het lijkt echter dat de ellende mij toch te pakken heeft. Althans, ellende… Het gaat om ‘slechts’ $30… Maar toch…

Als eerste: ik koop vrijwel nooit online. En, als ik wél iets koop, dan is het vaak niet veel meer dan een vliegtuigticket bij de KLM. Die vertrouw ik. En, ik heb goede ervaringen met onze nationale trots.

SolarPowerBank

Maar nu zag ik – ongetwijfeld door de superslimme algoritmes die mij achtervolgen – een gelikte SolarPowerBank voorbijkomen, waarmee je je mobiele telefoon kunt opladen. Met zonne-energie dus. Zo doe ik dan toch aan ‘groen ondernemerschap’ en werk ik aan mijn duurzaamheidsprofilering. Natuurlijk had ik een dergelijke oplader ook bij de Mediamarkt of de BCC kunnen kopen. Maar déze zag er sexy uit. En, hij had een extreem hoog oplaadvermogen.

Ik heb ‘m begin september besteld. En u begrijpt het al: de levering liet wel heel lang op zich wachten. Geen respons op mijn klagende mailtjes. Ook geen feedback op ingevulde contactformulieren. Een Amerikaans telefoonnummer was al helemaal niet te vinden. Weliswaar veel goede reviews overal op het internet. Maar ja… zouden die dan toch allemaal behoren tot de categorie ’grote nep’?

Pakketje!

Vorige week vond ik ineens een kaartje van PostNL in mijn brievenbus. Mijn pakketje – uit de USA – lag voor me klaar. Hoera! Het zou dus allemaal toch goed komen. Meteen naar het postkantoor. Pakketje snel – en blij van de opwinding - geopend maar tot mijn spijt trof ik helaas geen gelikte SolarPowerBank aan.

Wel drie spannende heren-tijgerprintslipjes.

Bizar. Zeker weten dat ik die niet had besteld. Conclusie: waarschijnlijk bestaat die hele SolarPowerBank niet. En nu liggen slimme (criminele?) internet-ondernemers in de USA in een deuk van het lachen om mijn goedgelovige domheid. Ze hebben $30 geïncasseerd voor drie miniscule onderbroekjes die in Bangladesh voor nauwelijks een kwartje in elkaar zijn genaaid. Dikke winst dus. Voor hen.

Betwistingsformulier

Uiteraard heb ik de creditcard-maatschappij een betwistingsformulier gestuurd met het verzoek de genoemde $30 aan mij terug te storten, maar ik vrees dat ik het verlies; ik heb immers getekend voor ontvangst van een pakketje uit de Verenigde Staten. En wie kan bewijzen dat er geen SolarPowerBank in zat, maar slechts drie sexy bedoelde tijgerprintslipjes?

Nu ja. Ik moet in de toekomst gewoon bij mijn credo blijven; zo min mogelijk online kopen. Het voelt veiliger. Het is veiliger! Ik ben er enerzijds ook best boos om, maar ja… een ondernemer treurt niet te lang. Die leert van zijn inschattingsfouten en gaat positief geluimd, lachend dus, verder.

En gelooft u mij. Gelachen heb ik. Vooral toen ik uit grote nieuwsgierigheid toch even voor de spiegel ging staan. In een aan mij geleverd tijgerprintslipje.

Zo veel lol had ik – zeker weten! - nooit gehad om een duurzame groene SolarPowerBank.